என் எண்ணங்கள் எழுத்துக்களாய்

சென்னை லலித் கலா அகாடமியில் நடக்கும் புகைப்பட கண்காட்சி

2010-09-19T08:55:00.000-05:00

சென்னை லலித் கலா அகாடமியில் நாளை(20 செப்டெம்பர்) முதல் நடக்கும் புகைப்பட கண்காட்சி ஒன்றில் எனது ஐந்து படங்கள் இடம் பெறுகின்றன.இந்தக்கண்காட்சியை பிரபல சினிமா ஒளிப்பதிவாளர் பி.சி.ஸ்ரீராம் நாளை மாலை 5:30 மணிக்கு திறந்து வைக்கிறார்.

இந்தக்கண்காட்சியில் 23 புகைப்படக்கலைஞர்களின் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட படங்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்படும்.இந்தக்கலைஞர்கள் அனைவரும் புகைப்படக்கலையை தொழில் முறையாக மேற்கொள்ளாமல் பொழுதுபோக்காக வாரயிறுதிகளில் புகைப்படம் எடுப்பவர்கள்.

கண்காட்சி பற்றிய மேலும் தகவல்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

நன்றி :)

சென்னையில் எனது புகைப்படக்கண்காட்சி

2009-07-28T11:12:00.000-05:00

சென்னை நுங்கம்பாக்கத்தில் உள்ள அல்லியன்ஸ் ப்ரான்ஸே எனப்படும் ப்ரென்சு கலைக்கழகத்தில் எனது புகைப்படக்கண்காட்சி வரும் ஆகஸ்டு 3-ஆம் தேதி முதல் 20-ஆம் தேதி வரை நடைபெற உள்ளது.

மேலும் விபரங்களுக்கு இங்கே சொடுக்கவும்...
நன்றி :)

மே மாத நாட்காட்டிகள்

2009-05-17T08:51:00.002-05:00

படங்களை க்ளிக்கி பெரியதாக்கிக்கொள்ளலாம்

ஏப்ரல் மாத நாட்காட்டிகள்

2009-04-08T20:48:00.000-05:00

மைலாப்பூர் திருவிழா- கோலப்போட்டி மற்றும் மேடை நிகழ்ச்சிகள் - சில படங்கள்

2009-03-22T20:30:00.000-05:00

கடந்த ஜனவரியில் மைலாப்பூரில் நடந்த மைலாப்பூர் திருவிழாவின் போது எடுக்கப்பட்ட சில படங்கள்
.
அந்த சமயத்தில் நடந்த தெருக்கூத்து படங்கள் சிலவற்றை முன்னமே பதிவிட்டிருந்தது நினைவிருக்கலாம்.

காஞ்சி கைலாயநாதர் கோவில் சில படங்கள்

2009-03-18T20:32:00.000-05:00

இது 1200 வருடங்களுக்கு முன் பல்லவர்களால் கட்டப்பட்ட பழமையான கோவில்.

தேவர் மகன் படத்தில் நான் மிகவும் ரசிக்கும் காட்சி

2009-03-17T11:12:00.003-05:00

நான் தமிழ் சினிமாவை பற்றி பெருமைப்பட வைக்கும் காட்சித்தொடர் இது.

நம் நாட்டுக்கு நம்மாலான கடமையை செய்வதற்கான தெளிவு தருவதாகவும் , “இந்த நாட்டுக்கு எவ்வளவு செஞ்சாலும் போறாது பா” என்று அங்கலாய்ப்பவருக்கு பதிலாகவும்,”சிங்கப்பூர்ல எல்லோரும் எப்படி இருக்காங்க தெரியுமா,அமெரிக்கால எல்லோரும் எப்படி இருக்காங்க தெரியுமா??நம்ம மக்கள் எல்லாம் திருந்தாத ஜென்மங்கள்!! இவங்களை திருத்தவே முடியாது”அப்படின்னு எதிர்மறையாக பேசும் போது மேற்கோள் காட்டவும்,நான் வெளிநாட்டில் இருக்கும் போது என்னை அறியாமல் எனக்கு தேசப்பற்றும்,மக்களுக்கு ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தை ஊட்டி என்னை உணர்ச்சிப்பெருக்க்காகிய காட்சித்தொடர் இது.

நீங்களும் கொஞ்சம் பாருங்களேன்.

இந்தக்காட்சியில் எதை பாராட்டுவது??? தமிழ்நாட்டின் இரு பெறும் மிகச்சிறந்த நடிகர்களின் நடிப்பையும்,வார்த்தை உச்சரிப்பையுமா??? அருமையான பிண்ணனி இசையையா?? ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஊசி போல் மனதில் பதிந்து சிந்திக்க வைக்கும் வசனத்தையா??இந்த அற்புதமான காட்சித்துண்டை
ரசிக்கும்படியான ஒளி ஓவியமாக்கியிருக்கும் காட்சியமைப்பயா???

இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.
இந்த காட்சியின் வசனங்களை கீழே கொடுத்துள்ளேன். எவ்வளவு பொருள் பொதிந்தவை என்று சற்றே நிதானமாக கேட்டு/படித்துப்பாருங்கள்..

*********************
சிவாஜி : டேய்!! சத்தி....நாந்தேன்...(கையை அசைத்து அழைக்கிறார்)

கமல் சிவாஜியை நோக்கி செல்கிறார்..அவர் பின்னால் நின்று கொள்கிறார்.

சிவாஜி:இங்கிட்டு வா..
கமல் சிவாஜியின் முன் சென்று நிற்கிறார்.

சிவாஜி: ஆஸ்பத்திரிக்கு போனீகளா??

கமல்: ஆமா ஐய்யா..

சிவாஜி: கோயில் கும்புடறதுக்கு இதா இருக்கேன்னு ச்ண்டை போட்டீகளே.இப்போ இந்த ஊரோட நெலமை புரிஞ்சுதா??

கமல்: நல்லாவே புரியுது.நான் செஞ்ச தப்பும் புரியுது..அதுக்கு தண்டனையா இந்த ஊர விட்டே போயிரலாம்னு இருக்கேன்

சிவாஜி துனுக்குற்று எழுகிறார்
சிவாஜி:ஊர...ஊர விட்டு போறீகளா??..ஹ..நடந்ததுக்கு பரிகாரம் தேடாம..ஊர விட்டு போறேன்னு சொல்லுறது கோழைத்தனும் இல்லை??

கமல்(உடனே):அதுக்காக....

சிவாஜி:அதுக்காக???

கமல்: அதுக்காக ..நடக்கற காட்டுமிராண்டித்தனத்தை வீரம்னு நெனைச்சுகிட்டு`இருக்கறது முட்டாள்தனம்.

சிவாஜி: இந்த காட்டுமிராண்டிப்பய கூட்டத்துல உங்கப்பனும் ஒருத்தந்தாங்குறத மறந்துறாத..

கமல்: அப்படி பாத்தா நானும்தான்ய ஒருத்தன்.ஆனா அதை நெனச்சு பெருமைப்பட முடியல.இரநூறு வருஷம் பின்தங்கியிருக்கற இந்த கிராமத்துல நான் படிச்ச படிப்பை எல்லாம் வேஸ்ட் ஆக்க விரும்பலைய்யா.

சிவாஜி:இரநூறு வருஷம் பின் தங்கிதான் போயிட்டோம் ஒத்துக்கறேன்.ரெண்டாயிரம் வருஷமா வேல்கம்பையும் அறுவாலையும் தூக்கிக்கிட்டுவெற்றிவேல் வீரவேல்னு சுத்திகிட்டு இருந்த பயக.நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ் சண்டைக்கு ஆள் வேணும்னு கேட்டப்போ,ஓடிப்போய் மொத வரிசைல நின்ன பய முக்காவாசிப்பய நம்ம பய தான்.திடீர்னு அவன வேல் கம்பை தூக்கிப்போட்டுட்டு விஞ்ஞானம் பேச வாடான்னா எப்படி வருவான்?? நீ படிச்சவனாச்சே...கூட்டிகிட்டு வா..அங்கே கூட்டிகிட்டு வா..ஆனா அந்தப்பய மெதுவாதான் வருவான்..மெதுவாதான் வருவான்.

கமல்:மெதுவான்னா எம்புட்டு மெதுவாய்யா??அதுக்குள்ள நான் செத்துருவேன் போல இருக்கே!!

சிவாஜி:போ...செத்துப்போ..நான் தடுக்க முடியுமா??...எல்லா பயபுள்ளையும் ஒரு நாள் சாக வேண்டியதுதான். வாழறது முக்கியம் தான் ..இல்லைன்னு சொல்லல.ஆனா மத்தவங்களுக்கு பயனுள்ள வாழ்க்கையா வாழ்ந்துட்டு செத்து போனா அந்த சாவுக்கே பெருமை. வெத வெதைச்ச வுடனே பழம் சாப்பிடனும்னு நெனைக்க முடியுமோ...இன்னைக்கு நான் வெதைக்கறேன்.நாளைக்கு நீ பழம் சாப்பிடுவ..அப்புறம் உன் பையன் சாப்பிடுவான்..அதுக்கப்புறம் அவன் பையன் சாப்பிடுவான்...அதெல்லாம் பாக்குறதுக்கு நான் இருக்க மாட்டேன்.ஆனா வெத..நான் போட்டது.இதெல்லாம் என்ன பெருமையா??? கடமை ஒவ்வொருத்தரோடைய கடமை!!!.

கமல்: ஆனா இந்த மண்ணுல தண்ணிக்கு பதிலா ரத்தத்தை ஊத்தர வரைக்கும் எத வெதச்சாலும் வெளங்காதைய்யா..என்ன விட்டுருங்கையா நான் போறேன்.
சிவாஜி ஆவேசமாகி கமலின் சட்டையை பிடிக்கிறார்.
பின்பு விடுகிறார்.

சிவாஜி: தாடியும் மீசையயும் வெச்சுகிட்டு,நெஞ்சு நிமிர்ந்து ஐயாவை பேசற வயசுல்ல..

கமல்..இல்ல...அப்படி இல்லைய்யா...

சிவாஜி: வேற எப்படி?? வேற எப்படின்னு கேக்கறேன்.தாயில்லாத பிள்ளையாச்சேன்னு ஊட்டி ஊட்டி வளத்தேன்ல.இது வரைக்கும் ஒரு வார்த்தை பேசியிருபேனா உன் கிட்ட ....ஒரு வார்த்தை...என்ன?...நான் என் கடமைய செஞ்சுப்புட்டேன்,நீ உன் கடமைய செஞ்சியா??நீ பெருசா லண்டன்ல படிக்கறதுக்காக இந்த பூமியை பொன்னா வெளைச்சு அமிச்சோமே..அந்த காட்டுமிராண்டிப்பயலுக்கு என்ன பண்ண நீயி!!?? ஏதாவது பண்ணு..அதுக்கப்புறம் வீட்டை விட்டு போ..ஓட்டல் வையு..ரெஸ்டாரண்ட்டு வைய்யி..அந்த தெலுங்கச்சிய கல்யாணம் பண்ணிக்க..பணம் சம்பாரி..என்ன இப்போ...போயேன்...

கமல்:நல்லது இங்கேயிருந்துதான் செய்யனும்னு இல்லைய்யா..வெளியிருந்தும் செய்யலாம்...நான் போறேன்யா..

சிவாஜி:போயிட்டு வரேன்னு சொல்லுங்களேன்.அந்த நம்பிக்கைதான் வீட்டுல உள்ளவங்களுக்கு முக்கியம்...த!! எங்கேய்யா கணக்குபுள்ள?? எலே யார்ரா அவன்..எங்கே கணக்குப்புள்ள??(கணக்குப்பிள்ளையை கூப்பிடுகிறார்..)

கணக்குப்பிள்ளை ஓடி வந்து பணிவாக : ஐயா..

சிவாஜி: இங்கே தான் இருக்கியா..ஐயா யாவாரமா வெளியூர் போறாங்களாம்..ரொம்ப நாள் இங்கே இருக்க மாட்டாங்களாம்.. அவருக்கு டிக்கெட் போடு

கணக்குப்பிள்ளை: ஒரு பத்துநாள் சென்று எடுக்கட்டுங்களா??

சிவாஜி:ஏண்டாப்பு..பத்து நாள் தங்க மாட்டீங்களா??...
கணக்குப்பிள்ளையை அனுப்பி விட்டு கமலை கிட்டே அழைக்கிறார்.

சிவாஜி:பத்து நால் இருக்க மாட்டீகளா??என் பையன பக்கத்துலையே வெச்சு பாக்கனும்ங்கற ஆசை எனக்கு இருக்காதா??நீங்க ஊரெல்லாம் சுத்திட்டு வரும்போது ஐயா போயிட்டேன்னா என்ன பண்ணுவீங்க??

கமல்:ஐயா நான்..உங்கள விட்டுட்டு போலீங்கைய்யா...அங்கே போய் பிசினெசெல்லாம் ஓகேன்னதும் ..உங்களையும்...கூட்டிட்டு போறேங்கைய்யா...

சிவாஜி:என்னையா??..(தலையை ஆட்டுகிறார்) இந்தக்கட்டை இங்கேயே வெந்து எரிஞ்சு சாம்பலாகி இந்த மண்ணுக்கு ஒரமாகுமே தவிர வெளியே வராது.இந்த மரத்தை வேரோட சாய்ச்சிடாதப்பு அம்புட்டுதான் சொல்லுவேன்.புரியுதா??..

கமல்: ஐயா நான் இந்த ஊருக்கு நல்லது ஏதாவது செய்வேன்யா...என்ன நம்புங்க..

சிவாஜி: உங்களத்தானே நம்பனும்!!இந்த வீட்டுல வேற யாரு இருக்கா நான் நம்பறதுக்கு........(அழுகிறார்)...போ...

கமல்:போகட்டுமாய்யா??

சிவாஜி:போ...

கமல் விலகி செல்கிறார்..போகும்போது மழை தண்ணீர் வழுக்குகிறது.

சிவாஜி:யப்பா மெல்ல...

கமல்: தண்ணீ...வழுக்....

என சொல்லிவிட்டு செல்கிறார்

கமல் போவதை சிவாஜி குனிந்து வாஞ்சையோடு பார்க்கிறார்.தூரம் சென்றதும் கமல் சிவாஜியை மறைந்திருந்து திரும்பி பார்க்கிறார்.சிவாஜி திரும்பிக்கொள்கிறார்.
அடுத்த காட்சி ஆரம்பமாகிறது.

**********************

மேலே ஒரு வார்த்தை கூட தேவையில்லாமல் இல்லை.ஒவ்வொரு வரிக்கும் ஒரு அர்த்தம் ஒரு மெசேஜ் உண்டு.
கடைசியில் ”உங்களத்தானே நம்பனும்!!இந்த வீட்டுல வேற யாரு இருக்கா நான் நம்பறதுக்கு” என்று சிவாஜி சொல்லும்போது எவ்வளவு திட்டினாலும் குறை கூறினாலும் நமது இளைய சமுதாயத்தை தானே நாம் நம்பியாக வேண்டும்..என்ன இருந்தாலும் அவர்கள் நம் பிள்ளைகள் தானே அவர்களை நல்வழிப்படுத்தி சரியான வழியில் போக வைப்பது தானே நாம் செய்ய வேண்டியது என்கிற செய்தியோடு அருமையாக முடித்திருப்பார் இயக்குனர்.

CLASSIC!!

ஒச்சப்பனோடு ஒரு நாள்

2009-03-12T10:26:00.002-05:00

ஒச்சப்பன் (Oochappan)எனப்படும் ஹெங்க்.
பெல்ஜியம் நாட்டை சேர்ந்தவர்.
இவரு இருபது வருஷத்துக்கு முன்னாடி இந்தியாவிற்கு வேலை நிமித்தமாக வந்திருந்தாரு.
வந்தவரு தமிழ்நாட்டை கண்டவுடன் காதல்.
அதுல இருந்து வருசா வருஷம் இந்தியாவுக்கு வந்து ஒரு 3-4 நாலு மாசம் தங்கியிருந்து உருண்டு பொறண்டு படம் பிடிக்கறாரு.
இந்தியாவின் பல இடங்களுக்கு சென்று இவர் படம் பிடித்திருந்தாலும்,தமிழ்நாடு குறிப்பா மதுரைல தான் இவரு நிறைய படம் எடுத்திருக்காரு.
இவரு அளவுக்கு அழகா தமிழ்நாட்டை வேறு எவரும் படம் புடிச்சு நான் பார்த்ததில்லை.இவரின் ஜல்லிக்கட்டு படங்களை பார்த்து வாயை பொளந்தவன் கொஞ்சம் நேரத்திற்கு மூடவேயில்லை.
தெருப்புகைப்படக்கலை எனப்படும் street photography-ல அண்ணாத்த லெஃப்ட் டர்ன்,ரைட் டர்ன்,யூ டர்ன் எல்லாம் போட்டு வித்தை காட்டுவாரு.
அவரை பாக்கனும்,அவரு கூட படம் எடுக்கனும்னு எனக்கு ரொம்ப நாளா ஆசை!! அந்த ஆசை சமீபத்தில் நிறைவேறியது.
அவர் சமீபத்தில் மாமல்லபுரம் வந்திருந்த போது அவரை சென்று சந்தித்தேன்.அப்படியே பக்கத்திலிருக்கும் திருக்கழுகுன்றம் சென்று அங்கும் சில படம் படங்கள் பிடித்தோம்.அப்பொழுது எடுத்த படங்கள் சில...

ஒச்சப்பன் எனபது இவரு மொத மொதல்ல இங்கிட்டு பாத்த ரிக்‌ஷா டிரைவர் ஒருத்தரோட பெயர்.அந்தப்பெயரையே இவரு புனைப்பெயரா வெச்சுக்கிட்டாரு

இவருதான் ஊச்சப்பன்

திருக்கழுகுன்றம் வேதகிரீஸ்வரர் கோயில் குளத்துடன்

என்னோட தம்பி

இது போல ஒரு அக்கா இருந்தா நல்லாத்தான் இருக்கும்ல??..

கட்டத்துக்குள்ள கோபுரம்

இன்ஸ்டண்ட் காபி மாதிரி நொடிப்பொழுதில் ஒரு வெளிர் புன்னகை

எப்படி சின்ன பசங்களால மட்டும் டக்கு டக்குன்னு உண்மையான புன்னகை பூக்க முடியுதோ தெரியல..

குளத்தடி குளியல்

கோபுர தரிசனம்

என்ன சொல்லுதாரு இவரு??

ஏதாச்சும் மக்களை படம் எடுத்தா,எடுத்தவுடனே அதை அவரு யாரை எடுத்தாரோ அவிங்க கிட்ட காட்டுவாரு.அப்படி காட்டும் போது என்ன சொல்லுறாருன்னு புரியாம முழிக்கும் ஒரு இளைஞர் :)

எங்கள் அலுவலகத்தில் நடந்த புகைப்பட கண்காட்சி

2009-03-11T20:04:00.004-05:00

சமீபத்தில் எங்கள் நிறுவனத்தின் சென்னை கிளை ஊழியர்கள் ஒன்றாய் சேர்ந்து "D'light" என்கிற பெயரில் ஒரு புகைப்படக்குழு ஆரம்பித்திருந்தோம்.இந்த குழுவின் தொடக்கத்தை முன்னிட்டு எங்களின் படங்கள் சிலவற்றை கண்காட்சியாக வைத்திருந்தோம். கண்காட்சியின் போது எடுத்த படங்கள் சில.
ஒளி குறைவாக இருந்ததால் படங்கள் high ISO-வில் எடுக்கப்பட்டதால் படத்தின் தரம் அடிபட்டு போய்விட்டது :(

இந்த கண்காட்சியில் எனது 12 படங்கள் இடம் பெற்றன. அவை கீழ்வருமாறு...

1.) தெருக்கூத்து கலைஞர்
2.)ஒரே சிரிப்புதான்
3.)சென்னை மின் தொடர்வண்டி
4.)சந்தோஷம்
5.)நீலம்
6.)அஞ்சலி
7.)மாரியம்மா மாரியம்மா
8.) இந்த நாள் இனிய நாளாக அமையட்டும்
9.)வாழ்வின் திருப்பங்கள்
10.)என்னையே ஏன் மொறைச்சு மொறைச்சு பாக்குறீங்க??
11.)ஆசீர்வாதம்
12.)அடையாளங்கள் அறியா வயது

மேலே உள்ள படங்களின் அச்சடிக்கப்பட்ட பிரதி வாங்க விருப்பப்படுவோர் என்னை தொடர்பு கொள்ளலாம் :)

மைலாப்பூரில் ஒரு மாலை

2009-03-10T20:21:00.001-05:00

சமீபத்தில்(கடந்த சனிக்கிழமை) மயிலை நாகேஸ்வர ராவ் பூங்காவில் நடந்த குழந்தைகளுக்கான படம் வரைதல் போட்டியில் எடுத்த சில படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு...

கிராமப்புற அழகு - படங்கள் சில

2009-02-25T20:01:00.000-05:00

முதல் படம் தாம்பரத்தை அடுத்த முடிச்சூர் சாலையில் எடுக்கப்பட்டது.மற்ற படங்கள் முடிச்சூரில் இருந்து ஸ்ரீபெரும்பூதூர் போகும் வழியில் இருக்கும் மணிமங்கலம் எனும் கிராமத்தில் எடுக்கப்பட்டது.

சென்னை மத்திய சிறை - சில படங்கள்

2009-02-16T19:00:00.002-05:00

சென்னை மத்திய சிறைச்சாலை 1837-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயரால் கட்டப்பட்டது.அந்தமானிற்கு கொண்டு போகும் முன் தற்காலிகமாக கைதிகளை தங்க வைக்கப்படும் இடமாகத்தான் இது முக்கியமாக உபயோகப்பட்டு வந்தது.
இந்தச்சிறையில் பல்வேறு பிரபல சுதந்திரப்போராட்ட வீரர்களும்,அரசியல் பிரமுகர்களும் அடைக்கப்பட்டு வந்துள்ளன்ர்.தற்போது இந்த சிறை இடிக்கப்பட உள்ளது.இதற்கு பதிலாக புழல் சிறை புதிதாக உருவாக்கப்பட்டு உள்ளது.
இந்த இடம் மெட்ரோ ரயில் திட்டத்திற்கும்,பொது மருத்துவமனைக்காகவும் உபயோகிக்கப்படலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
இவ்வளவு பழமையான இடத்தை இடிப்பதற்கு பதிலாக அருங்காட்சியகமாக மாற்றுவது தான் நல்லது என்பது எனது சொந்தக்கருத்து.

மேலும் படங்கள் இங்கே

மையிலை கபாலீசுவரர் கோவில் மற்றும் லஸ் சர்ச் சில படங்கள்

2009-02-01T19:10:00.027-05:00

சமீபத்தில் மைலாப்பூர் பாரம்பரிய நடைப்பயணம் என்ற பெயரில் லஸ் சர்ச்சில் இருந்து மையிலை கபாலீசுவரர் கோயில் வரை நடைப்பயணம் ஒன்று நடத்தப்பட்டது.
அப்பொழுது எடுத்த சில படங்கள் இதோ.

குழந்தை சிவன்

லஸ் தேவாலயம்

மையிலாப்பூரில் உள்ள லஸ் சர்ச்சு ரோட்,இந்த தேவாலயத்தின் பேரில் தான் அமைந்துள்ளது.

தாயும் மகனும்

தேவாலயத்தினுள்

கண்ணப்ப நாயனார்

மேலே மேலே உயரப்போகிறேன்

தேவாலய்த்தின் உள்ளே

புன்னகை அரசி

தெருக்கூத்து - சில படங்கள்

2009-01-30T22:14:00.021-05:00

சமீபத்தில் நடந்த மைலாப்பூர் திருவிழா சமயத்தில் எடுத்தது..

சென்னை சங்கமம் - சில படங்கள்

2009-01-25T00:19:00.001-05:00

காளியாட்டம்

நிகழ்ச்சிக்கு காத்திருக்கும் தெருவோர சிறுவர்கள்

நிகழ்ச்சிகளை கண்டு களிக்கும் ரசிகர்கள்

மேளம் கொட்டட்டும்,ஆட்டம் உண்டு

கரகாட்டம்

ஊசியை கண்ணால் எடுக்கும் காவடியாட்ட கலைஞர்

சென்னை சங்கமத்தில் எடுத்த மேலும் சில படங்களை என் ப்ளிக்கர் பக்கத்தில் காணலாம்

ஊட்டி படங்கள்

2009-01-17T07:54:00.002-05:00

பதிவு போட்டு பல நாள் ஆகிப்போச்சு..
அதான்...

சமீபத்துல அலுவலக நண்பர்களோடு ஊட்டி சென்றிருந்த போது எடுத்த சில படங்கள்...

ப்ளிக்கர் தடை செய்யப்பட்டுள்ள நாடுகளில் இந்தப்பதிவில் உள்ள படங்கள் தெரியாது.
மன்னிக்கவும் :(

மேலும் சில படங்கள் இங்கே

டிசம்பர் மாத நாட்காட்டிகள்

2008-12-07T06:29:00.001-05:00

நவம்பர் மாத நாட்காட்டிகள்

2008-11-01T19:46:00.000-05:00

குலசை கடற்கரை - சில படங்கள்

2008-10-30T18:59:00.003-05:00

குலசேகரப்பட்டினம் எனும் குலசை என்ற ஊரை பற்றியும் , அங்கு நாங்கள் சென்ற சுற்றுலா பற்றியும் அறிய இங்கே சொடுக்குங்கள்

அங்கு சென்றிருந்த போத வத வத படங்களாக க்ளிக்கித்தள்ளிவிட்டேன். அதனால் எல்லா படங்களையும் வெளியிட பல பகுதிகள் தேவை என்று நினைக்கிறேன்...
அதில் முதல் பகுதியாக குலசை கடற்கரையில் எடுத்த சில படங்கள் இதோ...
:)
1.)இரவு நேரக்கடற்கரையும்,சுண்டல் விற்பவரும்..
2.)அலையை எதிர்நோக்கி
3.)அதிகாலை சுபவேளை
4.)குழந்தைத்தனமும் குறும்புத்தனமும் இனிமையே...
5.)கள்ளங்கபடமில்லா சந்தோஷம்.
6.)வாழ்க்கையில் உயர்த்திவிட்டவர்

வடபழனி - சில படங்கள்

2008-10-25T21:52:00.002-05:00

சமீபத்தில் பனிரெண்டாவது சென்னை புகைப்பட நடைப்பயணம் வடபழனியில் நடைபெற்றது.அப்பொழுது எடுத்த சில படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு...

இவ்வாறான பிற நடைப்பயணங்களில் நான் எடுத்த படங்கள் இங்கே..

1. )அம்மா2.)சிற்பங்கள்3.)கோயில் தெப்பக்குளம்4.)கோயிலும்,போக்குவரத்து நெரிசலும்,போக்குவரத்து காவலரும்5.)கோயில் அருகில் பூ விற்பவர்6.)கண்ணைப்பறிக்கும் அழகு

மற்ற படங்களையும் பார்க்க இங்கே சொடுக்குங்கள்...

இருங்காட்டுக்கோட்டை - சில படங்கள்

2008-10-17T21:40:00.001-05:00

சென்னையை ஒட்டியுள்ள இருங்காட்டுக்கோட்டையில் உள்ள கார் பந்தய அரங்கின் படங்கள் சில

அனைத்து படங்களையும் காண இங்கே சொடுக்குங்கள்..

பெருங்களத்தூர் மேம்பாலம் படங்கள் சில

2008-10-05T08:16:00.000-05:00

மேம்பாலத்தில் இருந்து தெரியும் ஒரு பாழடைந்த பழைய திரையரங்கம்

அனைத்து படங்களும்

அக்டோபர் மாத நாட்காட்டிகள்

2008-09-27T08:48:00.000-05:00

வண்ணம் கொண்ட வெண்ணிலவே...

2008-09-15T10:26:00.001-05:00

எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான பாடல்.இன்றைக்கு கூட திரும்ப திரும்ப கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்...
நீங்களும் கேட்டு மகிழுங்கள்...

Get Your Own Hindi Songs Player at Music Plugin

வண்ணம் கொண்ட வெண்ணிலவே (சிகரம்)
பாடல்: வண்ணம் கொண்ட வெண்ணிலவே
குரல்: எஸ் பி பாலசுப்ரமணியம்
வரிகள்: வைரமுத்து

வண்ணம் கொண்ட வெண்ணிலவே வானம் விட்டு வாராயோ
விண்ணிலே பாதையில்லை உன்னைத்தொட ஏணியில்லை

(வண்ணம்)

பக்கத்தில் நீயுமில்லை பார்வையில் ஈரமில்லை
சொந்தத்தில் பாஷையில்லை சுவாசிக்க ஆசையில்லை
கண்டுவந்து சொல்வதற்கு காற்றுக்கு ஞானமில்லை
நீலத்தைப் பிரித்துவிட்டால் வானத்தில் ஏதுமில்லை
தள்ளித்தள்ளி நீயிருந்தால் சொல்லிக்கொள்ள யாருமில்லை

(வண்ணம்)

நங்கை உந்தன் கூந்தலுக்கு நட்சத்திரப் பூப்பறித்தேன்
நங்கை வந்து சேரவில்லை நட்சத்திரம் வாடுதடி
கண்ணிரண்டில் பார்த்திருப்பேன் கால்கடுக்கக் காத்திருப்பேன்
ஜீவன்வந்து சேரும்வரை தேகம்போல் நான் கிடப்பேன்
தேவி வந்து சேர்ந்துவிட்டால் ஆவி கொண்டு நான் நடப்பேன்

(வண்ணம்)

பி.கு: அது சரி..நிலவுக்கு எங்கே வண்ணம் இருக்கு??அது வெள்ளையாத்தானே இருக்கு?? சரி சரி..அதான் கவிதைக்கு பொய் அழகுன்னு டிஸ்கி போட்டு வெச்சிட்டாய்ங்கள்ள.. :P

சென்னை மாரத்தான் ஓட்டம் - சில படங்கள்

2008-09-13T02:28:00.005-05:00

செப்டெம்பர் மாத நாட்காட்டிகள்

2008-09-06T06:37:00.002-05:00

இந்த முறை தாமதமானதத்திற்கு மன்னிக்கவும்.. :)

திருவல்லிக்கேணி - காமராஜர் சாலை..சில படங்கள்

2008-08-31T10:06:00.005-05:00

சைதையில் நடந்த புகைப்பட நடைபயணத்தை பற்றி ஏற்கெனவே சொல்லியிருந்தேன்.
இந்த முறை திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோவிலில் இருந்து சென்னை பல்கலைக்கழகம் வரை நடந்த நடை பயணத்தில் இருந்து சில படங்கள்

தாம்பரம் இரயில்நிலையம்..
போகும்போது எடுத்தது..எனக்கு பிடிச்சிருந்தது.அதான் இங்கே போட்டுட்டேன்.. :)

பார்த்தசாரதி கோவில்

கோவில் தெப்பக்குளம்

அவங்கவங்களுக்கு அவங்கவங்க பிரச்சினைகள்

உச்சி மீது வானிடிந்து வீழுகின்ற போதிலும்

சென்னை பல்கலைக்கழகம்

எம்.ஜி.ஆர் சமாதி

பேரறிஞர் அண்ணா சமாதி

காமராஜர் சாலை

10-ஆவது சென்னை புகைப்பட நடைப்பயணம்

2008-08-24T05:33:00.002-05:00

Chennai Photowalk என்று அழைக்கப்படும் சென்னை புகைப்பட நடைப்பயணம் அவ்வப்போது நடந்து வருவது உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கலாம்.புகைப்பட ஆர்வலர்கள் ஓரிடத்தில் குடி அங்கே படங்கள் பிடிப்பது இந்த நிகழ்ச்சியின் சாராம்சம்.சென்ற தடவை போயிருந்த போது எடுத்த படங்களை இங்கே போட்டிருந்தேன்,இந்தப்பதிவில் சைதாப்பேட்டையில் காரணீஸ்வரர் ஆலயத்தில் இருந்து சின்னமலை வரை நடைபெற்ற பயணத்தின் போது எடுத்த படங்களை காணலாம்.

பி.கு: படங்கள் ப்ளிக்கரில் இருந்து தொகுக்கப்பட்டிருப்பதால்,ப்ளிக்கர் தடை செய்யப்பட்டுள்ள நாடுகளில் தெரியாது..
மன்னிக்கவும் :(

வாழ்க்கை

2008-08-15T10:03:00.000-05:00

புரிதல் இன்றி, உலகை கண்டு
பரிவு இல்லா, தனலில் வெந்து

எதற்கு பிறந்தோம்,எதனால் உழன்றோம்,
எதற்கு சிரித்து, எங்கு வீழ்ந்தோம்

எதையும் அறியும் ஆற்றல் இன்றி
உலக வாழ்வில் தினமும் ஓட்டம்

பிறவித்தேடல் தனியே தேடி
விடையே இன்றி குழப்பம் மூடி

விழுந்து புரண்டு நிமிர்ந்து பார்த்தால்
உலகம் உருண்டு தொலைவிலிருக்கும்

தனிமை இனிமை,பழகிப்பார்த்து
வெறுமை கொடுமை,சகித்துப்பார்த்து

விழிகள் மூடி,ஒளிந்து ஓடி
விலக நினைத்து,துவண்டு வாடி

கேள்வி கேட்டு,பரிதவித்து
முடிக்க நினைத்து,முயன்றும் கூட

முடிவு ஒன்று,பிறக்கும் வரையில்
முடிய மறுக்கும் நெடிய பயணம்

அருள்மிகு தேனுபுரீஸ்வரர் ஆலயம் - மாடம்பக்கம் - சில படங்கள்

2008-08-04T19:39:00.001-05:00

நெடுநாட்களாகவே நான் படம் எடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்த கோயில் இது. மாடம்பாக்கம் எனும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது.
10-ஆவது நூற்றாண்டில் சோழர்களால் கட்டப்பட்டு தற்போது இந்திய தொல்பொருள் ஆராய்ச்சித்துறையினறால் பரமரிக்கப்பட்டு வருகிறது.

ஆகஸ்டு மாத நாட்காட்டிகள்

2008-07-31T19:32:00.001-05:00

படங்கள் ப்ளிக்கரில் இருந்து தொடுக்கப்படுவதால்,ப்ளிக்கர் தடை செய்யப்பட்டிருக்கும் நாடுகளில் இந்த படங்கள் பார்க்க முடியாது!
மன்னிக்கவும் :(

இது என்ன பூ??

2008-07-27T09:35:00.000-05:00

இன்று காலை சற்றே போர் அடிக்க,பக்கத்தில் உள்ள காட்டுப்பகுதிக்கு என் கேமராவை தூக்கிக்கொண்டு கிளம்பி விட்டேன்.
அங்கே தான் இந்த பூக்களை கண்டேன்.முன்பெப்பொழுதும் பார்க்காத பூக்கள்..
உங்களுக்கு அடையாளம் தெரிகிறதா?? ;)

என்னன்னு தெரியுதா மக்களே?? ;)

கிராமப்புற படங்கள் சில....

2008-07-26T10:04:00.005-05:00

ப்ளாக்கர் பதிவில் படத்தை பெரியதாக தெரிய வைப்பது எப்படி???

2008-07-19T06:41:00.017-05:00

இது என்னை மாதிரி புகைப்பட பதிவர்களுக்கு(for photobloggers)

உடனே எதுக்கு பக்கத்தை மூட போறீங்க??

நீங்களும் கொஞ்சம் படிச்சு வைங்க.வருங்காலத்துல எப்போவாவது உதவியா இருக்கும்.. :)

முதல்ல கீழே இருக்கற ரெண்டு படத்தையும் பாத்துக்கோங்க...

நம்ம குரோம்பேட்டை மேம்பாலத்தில் இருந்து கீழே தாம்பரத்திலிருந்து சென்னை கடற்கரை செல்லும் ரயிலின் படம்.

இதுல பாத்தீங்கன்னா மொத படம் கொஞ்சம் சின்னதா இருக்கும்,இரண்டாவது படம் பெரியதாக இருக்கும்.எனக்கு பதிவில் படம் போட்டாலே பெரியதாக இருக்க வேண்டும்.அப்பொழுதுதான் பார்க்க வசதியாகவும் புகைப்படத்தை முழுமையாக ரசிக்கவும் முடியும். நமது தமிழில் புகைப்படக்கலை போட்டிக்காக பலரின் பதிவிற்கு் சென்று பார்க்கும்போதெல்லாம் இதை உணர்ந்திருக்கிறேன்

ப்ளிக்கரில்(flickr) இருந்து நேரடியாக பதிவில் காண்பித்தால் img tag-இல் width,height ஆகியவற்றை கொடுத்து நமது இஷ்டப்படியான அளவிற்கு காண்பிக்கலாம்.ஆனால் வளைகுடா நாடுகளில் ப்ளிக்கர் தளம் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.இதனால் பதிவில் அங்கிருந்து படத்தை காண்பிக்காமல் ப்ளாக்கர் மூலமாக நேரடியாக பதிவில் வலையேற்றுவது தான் நாம் அனைவரின் வழக்கமாக இருந்து வருகிறது.

ஆனால் இப்படி செய்தாலே முதல் படத்தை போல சிறியதாக பதிவில் தோன்றுகிறதே!!

என்ன பண்ணலாம்???

நாம் வழக்கமாக படத்தை ப்ளாக்கரில் வலையேற்ற என்ன செய்வோம்??

பதிவை edit செய்யும் இடத்தில் கீழ்கண்ட பொத்தானை அழுத்துவோம்.

இதை அழுத்தியவுடன் கீழ்கண்ட பாப் அப் ஜன்னல் திறக்கும்.

இதில் உங்கள் படத்தை தேர்ந்தெடுத்து விட்டு "Upload image"என்ற எழுத்துக்களை அழுத்திவிடுவோம் அல்லவா??

இப்பொழுது வலையேற்றப்பட்ட படம் நமது பதிவில் எப்படி தெரிகிறது என்று பார்ப்போம்.நமது பிளாக்கர் எடிட்டரில் இரண்டு tabகள் இருக்கும். ஒன்று "Edit HTML",இன்னொன்று "Compose".

நாம் படத்தை வலையேற்றிய பின் compose tab-இல் படம் தெரியும் ஆனால் Edit HTML சென்று பார்த்தால் கீழ்கண்டவாறு நிரல்கற்றை(Code Piece) உருவாகி இருக்கும்.

மேலே பார்த்தீர்கள் என்றால் இந்த நிரலியில் இரு முறை JPG இணைப்புகள் இருப்பதை பார்க்கலாம்.

என்னங்க?? இது வரைக்கும் தெளிவாத்தானே இருக்கு??

நல்லது!! இனிமே நம்ம படம் பெருசா தெரியறதுக்கு என்ன பண்ணனும்னு பாப்போம்.

நாம ப்ளாக்கருல படத்தை வலையேற்றினாலும் அது உங்களின் கூகிள் பிகாசா ஆல்பத்தில் தான் சேமிக்கப்படுகிறது.அதாவது உங்கள் பிக்காசா ஆல்பத்திற்கு நீங்கள் சென்று பார்த்தீர்கள் என்றால் உங்களின் வலைப்பூவின் பேரோடு ஒரு ஆல்பம் இருப்பது தெரியும்.அதில் நீங்கள் உங்கள் வலைப்பூவில் வலையேற்றிய படங்கள் அனைத்தும் இருப்பதை பார்க்கலாம்(உங்கள் பிக்காசா ஆல்பத்திற்கு செல்ல உங்கள் ஜிமெயில் மின் அஞ்சல் பக்கத்தில்,மேற்பகுதியில் உள்ள "Photos" என்ற இணைப்பை சொடுக்கினாலே போதும்).

பிக்காசா ஆல்பத்திற்கு போயாச்சா?? அதில் உங்கள் வலைப்பூவின் ஆல்பத்தை தேடிக்கண்டுபிடித்தாயிற்றா?? நல்லது! இப்பொழுது நீங்கள் சமீபத்தில் உங்கள் இடுகையில் வலையேற்றிய படத்தை தேடிப்பிடித்து திறந்துக்கொள்ளுங்கள்.

1.)இப்பொழுது நீங்கள் இந்த படம் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் இடத்தின் இணைப்பை கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

நீங்கள் நெருப்புநரி உலாவியை (Firefox) பயன்படுத்துபவராக இருந்தால் படத்தின் மீது ரைட் க்ளிக் செய்து "Copy image location" என்ற ஆப்ஷனை சொடுக்கினால் போதும்.படத்தின் இணைப்பு உங்கள் clip board-இல் சேர்ந்துவிடும்.

மற்ற உலாவிகளில்(IE etc etc) படத்தின் மீது ரைட் க்ளிக் செய்து Properties எனும் ஆப்ஷனை சொடுக்குங்கள். இப்பொழுது திறக்கும் ஜன்னலில் Address(URL) எனும் சொல்லிற்கு பக்கத்தில் இருக்கும் உங்கள் படத்தின் உரலை காபி செய்து கொள்ளுங்கள்.

2.)இப்பொழுது நாம் முன்பு பார்த்தோமே நிரலி,அதில் இரண்டு இடங்களில் JPG இணைப்பு உள்ளது என்று சொன்னேன் அல்லவா. இதில் இரண்டாவதாக இருக்கும் இணைப்புக்கு பதிலாக நாம் காபி செய்து வைத்திருக்கும் இணைப்பை ஒட்டி விடுங்கள்!

அவ்வளவுதான்!!

இப்பொழுது compose tab-இல் சென்று பார்த்தாலே படம் பெரியதாக தெரியும்! அதே போல பதிவை publish செய்த பிறகும் உங்கள் வலைப்பூவில் பெரியதாக தெரியும்.

இது தற்போது கொஞ்சம் முட்டி மோதி நான் தெரிந்துக்கொண்ட workaround.ஆர்வமிருப்பவர்கள் நிரலியில் உள்ள img tag-இல் width மற்றும் height-ஐ மாற்றி உங்கள் படங்களின் அளவு எந்த அளவு மாறுபடுகிறது என்று விளையாடிப்பார்க்கலாம்.

இதை விட சுலபமான வழி இருந்தால் பின்னூட்டத்தில் அறிவிக்கவும்!!

எப்படியோ!! இனிமே நம்ம தமிழ்ப்பதிவர்கள் பக்கங்கள் சின்னதா படங்கள் இருக்கக்கூடாது.நல்லா தெளிவா பெருசா பளிச்சுனு இருக்கனும்...

என்ன நான் சொல்றது...

சரியா?? ;)

****************************************************************************

பிற்சேர்க்கை

****************************************************************************

இந்த பதிவிற்கு வந்த வீராவின் பின்னூட்டம்

-------------------------------

எனக்குத் தெரிந்த எளிய வழி:

ப்ளாக்கரில் படத்தை பதிவேற்றும் போதே படம் எந்த அளவில் (சிறிது அல்லது பெரிது) வர வேண்டும் என்று கேட்கும். நாம் அதில் தேர்வு செய்வடஹிப் பொறுத்து, ப்ளாக்கர் நமது படத்தை அளவு மாற்றம் செய்து நமது பதிவில் இணைக்கும். அது மட்டுமில்லாது, இணைத்த படத்தின் மீது சுட்டும் போது, முழு அளவிலான படத்திற்கு செல்லுமாறு இணைப்பையும் கொடுக்கும்.

நான், இந்த இணைப்பில் உள்ள படத்தின் முகவரியை பிரதியெடுத்து, என் பதிவில் ஒட்டி விடுவேன். உதாரணமாக,

a href="http://www.blogger.com/Original%20Image%20Url" img src="http://www.blogger.com/Re-sized%20image%20URL" /a

(முழுமையான உரலுக்கு பின்னூட்டத்தை பார்க்கவும்,இது பதிவில் தெரிய வேண்டுமே என்பதற்காக கத்தரிக்கப்பட்ட நிரல் தூண்டு)

இப்படி இருக்கும், ப்ளாக்கரின் நிரல். இதில "original image url" -ஐ பிரதியெடுத்து "Re-sized image URL" -க்குப் பதிலாக ஒட்டி விட்டால் வேலை முடிந்தது! :-)

ஆனால், உங்களின் படமானது, வலைபதிவின் அகலத்தை விட பெரியதாக இருந்தால், அதை மாற்ற எளிய வழி, கீழ்க்கண்ட நிரலைப் பார்க்கவும்:

img src=Image URL style="width: 100%;"

இதில் "style="width:100%;" என்பதை மட்டும் இணைத்து விட்டால், உங்கள் வலைப்பதிவின் நீள அகலத்துக்கு ஏற்ப படமானது தன்னை மாற்றிக் கொள்ளும்!

************************************************************************************

இதில் இவர் குறிப்பிட்டிருக்கும் style="width:100%;" எனும் tag-ஐ தான் நான் தேடிக்கொண்டிருந்தேன்.இதை வைத்து நான் சேர்த்த படம் எப்படி இருக்கிறது என்பதை பாருங்கள்.

இப்பொழுது நான் என்ன செய்தேன் என்பதை சொல்லிவிடுகிறேன்.அதற்கு முன் நான் பயன்படுத்தப்போகும் இணைப்புகளுக்கு நாமகரணம் செய்து விடலாம்..அப்பொழுதுதான் குழுப்பம் இல்லாமல் இருக்கும்.

முன்பு நான் குறிப்பிட்ட நிரல் துண்டில் இரண்டு JPG இணைப்புகள் இருந்தன அல்லவா,அதில் முதல் இணைப்பை Link A என்றும்,இரண்டாவது இணைப்பை Link B என்றும் அழைப்போம்.

பிக்காசா ஆல்பத்தில் இருந்து நான் ஒரு இணைப்பை காபி செய்யச்சொன்னேன் அல்லவா,அதை Link C என்று அழைப்போம்.

இப்பொழுது நான் வீரா கொடுத்த நிரல் துண்டில் Original URL எனும் இடத்தில் Link A-வையும்,Image URL எனும் இடத்தில் Link C-ஐயும் பொருத்தி விட்டேன்.கூடவே இதில் style="width: 100%;" tag-ஐயும் பொருத்தி விட்டேன்.

Link C-இல் இருக்கும் படம் முழுமையான படம் கிடையாது.அது பக்கம் வேகமாக தெரிய வேண்டும் என்பதற்காக சிறியதாக்கப்பட்ட படம்.அதனால் அதை Original URL இடத்தில் போட வில்லை.அப்படி போட்டால் படத்தை சொடுக்கினால் பெரியதாக தெரியாது.படம் சிறியதாக இருப்பதால்,style="width: 100%;"-இல் போட்டதற்கே பக்கத்தில் படத்தின் தரம் குறைந்து காணப்படுகிறது :(

Link A-இல் இருக்கும் படம் பெரிய அளவிலான படம் என்றாலும் அதை Image URL இடத்தில் போட்டால் பதிவில் தெரியாது(ஏன் என்று தெரியவில்லை).அதற்காகத்தான் தேடிப்பிடித்து பிக்காசா ஆல்பத்திலிருந்து Link C-ஐ காபி செய்துக்கொண்டு வருகிறோம்.

HTML-இல் வேலை செய்ய ஆர்வமும் பொறுமையும் இருக்கும் பட்சத்தில் வீரா சொன்ன நிரல் தூண்டை வெட்டி ஒட்டி படம் சேர்க்கலாம். இல்லையென்றால் ப்ளாக்கர் தரும் நிரலியிலேயே Link C-ஐ மட்டும் Image URL-ஆக போட்டு விட்டு பின் அதில் இருக்கும் style tag-இற்கு பதிலாக style="width: 100%;" போட்டுவிட்டால் படம் பக்கம் முழுதும் விரிந்து பெரியதாக தெரியும்.

என்னங்க?? புரிஞ்சதா???

இன்னைக்கு என் மனசுல ஒரு பெரிய குறையை அனைவருமாக சேர்ந்து களைந்துவிட்டோம் என்ற சந்தோஷமும் திருப்தியும் இருக்கு

பின்னூட்டமளித்து ஆதரவு தந்த அன்புள்ளங்கள் அனைவருக்கும் நன்றி :-)

PS:After all this, i believe that tagging with pictures in flickr is the best option in terms of picture quality and ease!

So sad that its blocked in some Gulf countries! :-(

குரோம்பேட்டை படங்கள்

2008-07-17T10:41:00.033-05:00

முதன் முறை பார்த்ததில் இருந்து குரோம்பேட்டை மேம்பாலத்தை படம் எடுக்க வேண்டும் என்று நீண்ட நாட்களாக எண்ணி இருந்தேன்..
சமீபத்தில் தான் சந்தர்ப்பம் அமைந்தது.எடுத்த படங்களில் சில உங்கள் பார்வைக்கு இங்கே...
மீதிஎனது ப்ளிக்கர் பக்கத்தில்.. :-)

புனித தோமையார் மலை புகைப்படங்கள்

2008-07-14T08:53:00.016-05:00

நேற்று ஞாயிற்றுக்கிழமை (13-ஆம் ஜூலை) புனித தோமையார் மலையில் 9-ஆவது சென்னை புகைப்பட நடைபயணம்(9th Chennai Photowalk) நடைபெற்றது.

அதில் அடியேனும் கலந்துக்கொள்ளும் வாய்ப்பு கிட்டியது!!அப்பொழுது எடுத்த சில படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு..

மேலும் படங்களை பார்க்க இந்த சுட்டியை சொடுக்குங்கள்

நன்றி! :-)

Without style=width:100%

With style=width:100%

மகாபலிபுரம் படங்கள்

2008-07-11T22:08:00.011-05:00

சமீபத்தில் நண்பர்களோடு மகாபலிபுரத்திற்கு படம் எடுக்க சென்றிருந்தேன்.

அப்பொழுது எடுத்த சில படங்கள் உங்கள் பார்வைக்கு!

மீதி படங்களை இந்த ப்ளிக்கர் தொடுப்பிற்கு சென்று பார்த்துக்கொள்ளலாம்..

வேளச்சேரி படங்கள்

2008-07-06T05:34:00.009-05:00

ரொம்ப நாளைக்கு முன்னாடி தொலைந்து போன லென்ஸ் மூடியை நேற்றுதான் வாங்க முடிந்தது
வரும் வழியில் வேளச்சேரியில் எடுத்த சில படங்கள் சில பார்வைக்கு...

சமீப காலங்களில் சென்னையில் அதீத வளர்ச்சியடைந்த பகுதிகளில் வேளச்சேரியும் ஒன்று.

நான் அயல்நாட்டில் இருந்த சமயத்தில் தனிமையான நேரங்களில் இந்தியா ,சென்னை பற்றிய செய்திகள்,படங்கள் பார்க்க வேண்டும் போல இருக்கும்.அப்படி பார்க்க நினைப்பவர்களுக்கு ,இணையத்தில் பார்ப்பதற்கு ஏதாவது ஒரு தளம் வேண்டும் என்று பல சமயங்களில் யோசித்ததுண்டு.
இந்தியா வந்த பிறகு இப்படி பல இடங்களுக்கு சென்று படங்கள் எடுத்து இணையத்தில் வலையேற்ற வேண்டும் என்று நினைத்ததுண்டு.அந்த எண்ணத்தில் எடுக்கப்பட்ட படங்கள் தான் இவை!
மேலும் இது போன்று படங்கள் எடுத்தால் கண்டிப்பாக உங்களுடன் பகிர்ந்துக்கொள்கிறேன்... :)

விஜயநகரில் இருந்து குருநானக் காலேஜ் வரை இருக்கும் சாலை. வேளச்சேரி பைபாஸ் சாலை என்று சொல்கிறார்கள்!! ஒரு காலத்தில் இங்கிட்டு மிகச்சிறிய சாலை தான் இருக்கும்(அதுக்கும் முன்னாடி ஒன்னுமே இருக்காது,ஆனா அது வேற விஷயம்).ஆனால் இப்பொழுது நல்ல அகலமான மற்றும் தரமான சாலையாக மாறியிருக்கிறது.இந்த சாலையில் ஒரு சில பேருந்து வழித்தடங்கள் மட்டுமே செல்கின்றன.ஆனால் மற்ற வாகனங்கள் இதில் செல்வதால் வேளச்சேரி மெயின்ரோடில் பெருமளவு நெரிசல் குறைக்கப்படுகிறது.வாகன ஓட்டுனர்களுக்கும்,குறுகலான வேளச்சேரி மெயின் ரோடில் போவதற்கு பதில் ,நல்ல அகலமான இந்த சாலையில் போவது நிம்மதியாக இருக்கிறது.

இது வேளச்சேரி மேம்பாலம்.கீழே வேளச்சேரியில் இருந்து புனித தோமையார் மலை வரை ரயில் தண்டவாளங்கள் செல்லும்.இந்த மேம்பாலத்தில் இருந்து வேளச்சேரி ரயில் நிலையத்தை காணலாம்.இதில் போனால் வண்டி நிறைய ஆட்டம் எடுக்கும் !! பெரிதாக பள்ளம் மேடு இல்லாவிட்டாலும் சாலை சமமாக போடப்படாதடால் இப்படி இருக்கிறது என நினைக்கிறேன்.

வேளச்சேரி ரயில்நிலையம்.இந்த ரயிநிலையம் வந்த பிறகு விரைவு ரயில் திட்டம் சற்றே உபயோகமாகியிருக்கிறது என்று சொல்லலாம்.புனித தோமையார் மலை வரை ரயில்கள் செல்ல ஆரம்பித்தவுடன் இது மேலும் சிறப்படையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.இன்னும் பேருந்துகள் தொடர்பு போன்ற விஷயங்கள் சீரமைத்தால் மேலும் மக்கள் உபயோகப்படுத்துவார்கள் என்று நம்பலாம்!! ரயில்களில் தற்போது அவ்வளவாக கூட்டமில்லை என்று நினைக்கிறேன்(தாம்பரம் கடற்கரை இரயில்களோடு ஒப்பிடும்போது)ரயில்களின் கால அட்டவணையை இங்கு பார்க்கலாம்.

வேளச்சேரி மேம்பாலத்தின் இன்னொரு படம்! ஒரு மாதிரி புகை மாதிரி தெரிவது காலைப்பணி அல்ல.இது குப்பைகளை எரிப்பதால் வரும் புகை.இந்தப்பகுதியில் ஆதி முதலாகவே ஒரு குப்பை கொட்டும் கூடம் உண்டு.இங்கே அவ்வப்போது குப்பையை எரித்து விடுவதால் சாலையில் புகை சூழ்ந்துக்கொள்ளும்.இதனால் ஏற்படும் சுற்றுச்சூழல் மாசு மற்றும் சாலையில் போவோரின் உடல்நிலை பாதிப்பு பற்றி அதிகாரிகள் அவசியம் யோசிக்க வேண்டும்.

மேபாலத்தின் இன்னொரு படம்!! பார்ப்பதற்கு நேப்பியர் மேம்பாலம் போல் உள்ளது அல்லவா?? :-)

இது வேளச்சேரி சாலையை ஒட்டியுள்ள சதுப்புநிலப்பகுதி. ஆங்கிலத்தில் Pallikaranai marsh என்று கூறுவார்கள். இங்கு கடல் கடந்து பல அறிய பறவைகள் (migratory birds) வந்து செல்லும்.ஆனால் சுற்றியுள்ள மாற்றங்களைத்தாண்டி இந்த இயற்கை சதுப்புநிலப்பகுதி எத்தனை நாள் தாக்குப்பிடிக்கும் என்று தெரியவில்லை.சமீபத்தில் சமூக ஆர்வலர்களின் முயற்சியால் இந்த இடம் பாதுகாக்கப்பட்ட நிலப்பகுதியாக அரசால் அறிவிக்கப்பட்டது என்று கேள்விப்பட்டேன்.

ஜூலை நாட்காட்டிகள்

2008-06-29T07:32:00.003-05:00

இந்த மாதம் அநியாயத்திற்கு ஆணிகளின் ஆளுமையால் அவ்வளவாக படங்கள் எடுக்க முடியவில்லை.சுற்றுலாக்கள் வெளியே போவது என்று எதுவுமே முற்றிலுமே இல்லாமல் போனதால் வீட்டு வாசலில் தெருவோர பூக்கள் சிலவற்றை படம் எடுத்ததோடு சரி! :-(

அதுவே இந்த மாத நாட்காட்டிகளாக.....
இந்த மாதமாவது ஆணிகளின் தொல்லை ஒழிந்து நாலு எடத்துக்கு போய் படம் எடுக்க வாழ்த்துங்க மக்களே... :)

தசாவதாரம் - சில எண்ணங்கள்

2008-06-28T11:14:00.003-05:00

வெகு நாட்களாக பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்து ,நேற்றுதான் தசாவதாரம் படம் பார்க்க முடிந்தது.
படத்தை பார்த்த பின் எனக்கு தோன்றிய சில எண்ணங்கள் எழுத்துக்களாய்.

இந்த படம் வந்ததில் இருந்து ஒலகத்தரம் என்ற வார்த்தை பெரிதும் அடிபட்டது.
இது ஒலகத்தரம் வாய்ந்த படம் என்று சொல்ல முடியாது. ஆரம்ப காட்சிகளில் கேமரா கோணங்கள் நன்று ,ஆனால் தேவைக்கு சற்றே அதிகப்படியான சுற்றல் என்று தோன்றியது. கிராபிக்ஸ் மிகவும் ஏமாற்றமளித்தது.
இந்த கிராபிக்ஸ் முயற்சியை என்னால் ஒலகத்தரம் என்று விஷயம் தெரிந்த யாரிடமும் கண்டிப்பாக பீற்றிக்கொள்ள முடியாது...
12-ஆம் நூற்றாண்டு கிராபிக்ஸ் காட்சிகளும் ,கடைசியில் சுனாமி கிராபிக்ஸ் காட்சிகளும் , மிகவும் தரம் குறைந்தவையாக இருந்தன.ஆனால் ஒன்றாக தோன்றும் காட்சிகளில் கிராபிக்ஸ் கலக்கல்.பல இடங்களில் பிசிறு இல்லாமல் பார்க்க முடிந்தது(ஆனால் சில இடங்களில் அதுவும் சொதப்பல் தான்). சில இடங்களில் 5-6 கமல்கள் வருவது போன்ற காட்சியமைப்புகள் உள்ள இடங்களில் இதில் அனைவரும் வேறு வேறு கதாபாத்திரங்களே என்ற எண்ணம் தான் மேலோங்கி இருந்தது.அதற்கு கமலஹாசனின் மேன்மையான நடிப்பும் தொழில்நுட்ப கலைஞர்களின் உழைப்பும் தான் காரணம்.

அதுவும் கடைசியில் இரண்டு கமல்கள் சண்டை போடும் காட்சியெல்லாம் எப்படி செய்தார்கள் என்று நினைத்தே பார்க்க முடியவில்லை.அதுவும் ஒரு இடத்தில் இருவரும் சண்டை போடும் போது தண்ணிரில் காலை சுழற்றி அடிக்க,தண்ணீர் தெறிக்கும்!! அதெல்லாம் கிராபிக்ஸ் என்று சொல்ல முடியாத அளவுக்கு தத்ரூபமாகவே தான் இருந்தது(நான் கவனித்த வரை,படத்தை ஒரே முறை தான் பார்த்திருக்கிறேன் என்பதை கருத்தில் கொள்க).
இந்த கிராபிக்ஸ் முயற்சி கண்டிப்பாக உலகத்தரம் வாய்ந்தது தான்(சில இடங்களைத்தவிர)
சும்மா இரண்டு படங்கள் எடுத்து அதை ஒன்றாக இணைப்பது எவ்வளவு சிரமம் என்று தெரிந்தால் இதை பாராட்ட முடியும்.முயன்று பார்க்க விரும்புபவர்கள் இங்கே சொடுக்கவும்...

படத்தில் 10 கமல்கள் கண்டிப்பாக தேவையில்லை தான். சில கதாபாத்திரங்கள் முற்றிலுமாக திணிக்கப்பட்டவை என்றும் மேலும் பல கதாபாத்திரங்கள் கமல் நடிக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை என்பதும் தெள்ளத்தெளிவு.ஆனால் படத்தின் major selling point இந்த பத்து வேடங்கள்தான் என்பதால் இந்த compromises செய்திருக்கிறார்கள் தெரிகிறது. Compromises-கள் இல்லாமல் எடுக்கப்பட்ட "அன்பே சிவம்" என்ன ஆகியது என்று நாம் அனைவரும் அறிவோம். தான் சொல்ல வந்த கருத்தை முடிந்த வரை பரப்ப வேண்டும் என்பதற்காக இதை ஒரு முடிந்த வரை ஒரு கமர்சியல் படமாக எடுக்க கமல் முனைந்திருப்பது புரிகிறது. அதற்காக பத்து வேடங்கள் என்ற selling point-உம் ,அதனால் compromises-களும் தவிர்க்க முடியாததாகிவிட்டது என்று நினைக்கிறேன்.
ஆனாலும் இத்தனை கதாபாத்திரங்களை வைத்துக்கொண்டு திரைக்கதை எங்கேயும் தேங்கிவிடாமலும் பெரிதாக ஒட்டல்கள் இல்லாமல் சீராக கதை செல்லுமாறு பார்த்துக்கொண்ட கமலின் திரைக்கதைக்கு பாராட்டுக்கள்.

கமலின் நடிப்பை பற்றி சொல்ல வேண்டும் என்றால்,பல நேரங்களில் நாம் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது கமல் தான் என்பதே எனக்கு தோன்றவில்லை.அந்த அளவுக்கு கதாபாத்திரங்கள் பளிச்சிட வைத்திருக்கிறது அவர் நடிப்பு.பிளெட்சர் heavily inspired by Terminator 2 என்று தோன்றியது.ஆனால் I loved it!
பூவராகன் கதாபாத்திரத்திற்கு தான் கமல் அதிக்கபடியாக உழைத்திருப்பார் என்று எனக்கு தோன்றியது(among the really wanted characters,iam ignoring bush,japanese and stuff here).
ஏனென்றால் மற்ற கதாபாத்திரங்கள் எல்லாவற்றையும் கமல் முன்பு எப்போதோ செய்திருப்பார் என்று நினைக்கிறேன்.அட்லீஸ்ட் இது போல பண்ணிக்கொள்ளலாம் என்று ஒரு ரெபெரென்ஸாவது இருக்கும்.ஆனால் பூவராகன் was something unique.அந்த கதாபாத்திரத்தின் வசன உச்சரிப்பு மற்றும் மேனரிசம் இவற்றை கமல் நன்றாக நடித்திருந்தார்.படத்தில் உருத்தாத மேகப்புகளில் இந்த கதாபாத்திரமும் ஒன்று என்பதும் இங்கு சொல்லியாக வேண்டும்.

படத்தை பார்த்து முடித்த வுடன்,this movie deserved Shankar and A.R.Rahman என்ற எண்ணத்தை தவிர்க்க முடியவில்லை. தனது மனதில் தோன்றிய காட்சிகளை compromise இல்லாமல் திரையில் வடிக்கும் completeness,ஷங்கரிடம் நான் எப்போதும் பார்த்திருக்கிறேன்.ஜெண்டிமேனில் இருந்து அந்நியன் வர அவர் எடுத்திருக்கும் பாடல்காட்சிகளே இதற்கு சான்று. ஷங்கர் இருந்திருந்தால் நான் முன்பு குறிப்பிட்ட கிராபிக்ஸ் சொதப்பல்கள் இருந்திருக்காது என்று தோன்றியது! அதெல்லாம் சரியாக இருந்திருந்தால் இந்தப்படத்தை உலகத்தரம் வாய்ந்த படம் என்று நானும் சொல்லியிருப்பேன்.
அதே போல் படத்தின் பிண்ணனி மற்றும் பாடல்களும் very dissappointing!! Not fitting enough for a movie of this stature and hype!!
இது போன்ற படத்துக்கு ரஹமான் அல்லது இளையராஜா நிச்சயம் தேவை!

படத்தின் கருத்து ,கமலின் ஆத்திக நாத்திக பின்பற்றுதல்கள் பற்றி அறிந்தவர்களுக்கு ஆச்சரியமளிக்காது.

In a democratic country , a person has a right to express his opinion in whatever he chooses to present.
அதனால் அதை பத்தி ஒன்றும் சொல்வதற்கில்லை.

நாம் தூங்கி எழுந்திருக்கும் போது நமக்கு நாம் யார் என்ற உணர்வே இருக்காது. ஒரு சில மணித்துளிகளுக்குப்பின் நமது நிலை,நமது கவலைகள் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம் நியாபகத்துக்கு வந்து சேரும்.அதை போன்று ஒரு படம் முடிந்த பிறகு ஏற்பட்டால் அந்தப்படம் பாஸ் ஆகிவிட்டது என்பது எனது thumbrule.

நான் படத்தை முடித்து விட்டு வெளியே வரும்போது தான் என் அலுவலக வேலை எரிச்சல்களும்,சனிக்கிழமை அலுவலகம் வர வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டிருப்பதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நியாபகம் வந்தது....
பி.கு: படம் பார்த்து வீட்டிற்கு வர 3-3:30 ஆகியதால் அடுத்த நாள் சனிக்கிழமை அலுவலகத்திற்கு நான் செல்லவில்லை!! :P

ஜூன் மாத நாட்காட்டிகள்

2008-05-30T19:34:00.004-05:00

மாதத்தின் பிற்பகுதியில் ஆணிகளின் ஆதிக்கத்தால் அநியாயத்துக்கு வேலையில் முடங்கிப்போய் விட்டாலும்,இந்த மாதத்தின் முற்பகுதியில் 2-3 சுற்றுலா பயணங்கள் எல்லாம் மேற்கொண்டதால் படங்கள் எக்கச்சக்கமாக சேர்ந்துவிட்டது...
இதில் ஐந்து படங்களை மட்டும் எடுப்பது என்பது பெரும் கஷ்டமாகிவிட்டது...இருந்தும் மனதை கல்லாக்கிக்கொண்டு ஒரு ஐந்தாறு படங்களை தேர்ந்தெடுத்து நாட்காட்டிகளாக உங்கள் பார்வைக்கு...
நிகழும் ஜூன் மாதம் உங்களுக்கு பயனுள்ளதாகவும் ஆக்கபூர்வமாகவும் அமைய என் வாழ்த்துக்கள்! :-)

நாமக்கல் பயணக்குறிப்புகள் - 2

2008-05-21T08:28:00.013-05:00

மு.கு:
எல்லோரும் எதுக்கும் ஒரு சுத்து போன பகுதியை பார்த்துட்டு வந்துருங்க..நிறைய படங்கள் அப்பப்போ சேர்த்துகிட்டே வந்தேன்..

வெளியில் "நீரின்றி அமையாது உலகு" என்று குடிமக்கள் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்க,நான் போர்வையை இழுத்துப்போர்த்துக்கொண்டு தூங்குவது போல் பாவனை செய்ய ஆரம்பித்தேன்.சில நிமிடங்களில் உண்மையான தூக்கம் என்னை தொற்றிக்கோன்டது.

அடுத்த நாள் காலை எல்லோரும் சீக்கிரம் எழுந்து ராக்பெல்லெர் வ்யூ எனும் இடத்திற்கு முதலில் சென்றோம்.அங்கு எங்களுக்கு கிடைத்த அழகிய காட்சியை விவரிக்க வார்த்தையில்லை.ஒரு புறமோ அடுக்கடுக்கான மலைத்தொடரின் ஓரத்தில் இளங்காலை சூரியன் சிரித்துக்கொண்டிருக்க,மறு புறம் எல்லாம் தெரிந்த ஏகாம்பரம் போல ஒரு உயரமான மலைச்சாரல் வடிவேலு ரேஞ்சுக்கு நக்கலாக புன்னகைத்துக்கொண்டிருந்தது.முன்னாலே பார்த்தால்,உயர்ந்த மலையில் இருந்து கீழிருக்கும் ஊர்கள் தியானிக்கும் புத்த பிக்குகளைப்போல் அமைதியாக கண்ணை மூடிக்கொண்டிருந்தன.
என் கையில் எனது கேமரா இல்லையே என்று நான் தலையில் அடித்துக்கொண்ட பலநூறு சந்தர்ப்பங்களில் இந்த அழகிய கொல்லி மலைக்காலையும் சேர்ந்துக்கொண்டது.

படம்:ஜீவ்ஸ் கேமரா(நான் எடுத்ததா,அவரு எடுத்ததான்னு தெரியல..;))

என் ஏமாற்றத்தை புரிந்துக்கொண்ட ஜீவ்ஸ் அண்ணாச்சி தன்னுடைய கேமராவை எனக்கு கொடுத்து என்னை படம் எடுக்கச்சொன்னார்.இதே போல இந்த பயணம் முழுவதும் பல இடங்களில் தன் கேமராவை முழுமையாக எனக்களித்து என் மனம் கோணாமல் பார்த்துக்கொண்ட ஜீவ்ஸ் அண்ணாச்சிக்கு எப்படி நன்றி சொல்ல.இது புது கேமரா என்பதால் எனக்கு சரியாக படம் எடுக்கத்தெரியவில்லை(இல்லனா மட்டும்........) அதனால் படங்கள் அவ்வளவாக திருப்திகரமாக அமையவில்லை(அப்பாடா...ஒழுங்கா படம் எடுக்காததுக்கு சாக்கு கெடச்சாச்சு :P).இயற்கை அழகை ரசித்தபடி அங்கிருந்து கிளம்பி 2000 வருடங்கள் பழமையான தாழி உள்ள இடம் என்று சொல்லப்படுகிற இடத்திற்கு பயணப்பட்டோம்.கடைசியில் தேடிப்பிடித்து பார்த்தால் அங்கு பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை,ஆனால் போகும் வழியில் நாங்கள் எடுத்துக்கொண்ட தேனீர் இடைவேளையும்,இடத்தை தேடிப்பிடிக்க நாங்கள் அலைந்து திரிந்ததும்,அப்பொழுது எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படங்களும் இனிமையான பொழுதுகள்.எந்த ஒரு பயணத்திலும்,நாம் போய் சேரும் இடத்தை விட ,நாம் போகும் வழியும்,அது தரும் நினைவுகளும் தான் பயணத்தின் இனிமையை நிர்ணயிக்கிண்றன என்கிற எனது நம்பிக்கை வலுப்பேற்றது.எல்லாவற்றோடு முக்கியமாக நம் கூட வரும் ஆட்கள்...

படம்:இம்சை

இதன் பிறகு அறைக்கு திரும்பிவிட்டு,நாமக்கலுக்கு பயணப்பட்டோம்.நானும் சிபியும் பஸ்ஸில் வந்துவிட மற்றவர்கள் காரில்திரும்பினர்.ஜீவ்ஸையும் இம்சையையும் நாமக்கலில் விட்டு விட்டு நந்து ஈரோட்டிற்கு பயணப்பட்டார்.சிறிது நேரத்தில் இம்சையும் பெங்களூருக்கு பயணமானார்.
சற்றே இளைப்பாரிவிட்டு நாங்கள் அனைவரும் மணப்பெண்ணை குசலம் விசாரிக்க இம்சை அரசியின் வீட்டிற்கு சென்றோம்.அங்கு இருந்த குழந்தைகள் சிலருடன் விலையாடுவதிலேயே எனக்கு நேரம் சென்று விட்டது.அதிலும் ஒரு சுட்டிப்பையனுக்கு புகைப்பட ஆர்வம் ஊட்டி,அவன் நிக்கான் கேமராவில் இருந்து மொபைல் கேமரா வரை உருண்டு புரண்டு படம் எடுக்கும் அளவுக்கு பைத்தியமாக்கி விட்டேன்...

படம்:ஜீவ்ஸ் கேமரா(நான் ஆர்வமேற்றி விட்ட அந்தச்சுட்டிப்பையன் எடுத்தது...)

அங்கு மணிக்கணக்கில் அரட்டை அடித்துவிட்டு அப்படியே நாமக்கல் ஆஞ்சனேயர் கோயிலுக்கும் ,பக்கத்தில் உள்ள நரசிம்மர் கோயிலுக்கும் சென்றோம்.கோயிலுக்கு செல்வதற்கு முன் ஜி3 அக்காவும் எங்களுடன் சேர்ந்துக்கொண்டார்.

படம்:ஜீவ்ஸ் கேமரா(நான் எடுத்ததா,அவரு எடுத்ததான்னு தெரியல..;))

மோகன் தாஸ் அடுத்த நாள் அலுவலகம் செல்ல வேண்டுமெந்தால் அந்த இரவே பெங்களூர் கிளம்பி விட்டார். திரும்ப வந்தவுடன் நான் களைப்பாக இருக்கிறது என்று அறைக்கு உறங்கச்சென்று விட்டேன்.

நடு ராத்திரி நாமக்கல் சிபியின் பிறந்த நாளை சர்க்கரை பகிர்ந்து கொண்டாடிய கதையை அடுத்த நாள் காலை தெரிந்துக்கொண்டேன்.அந்த சமயத்தில் பதிவர் ராமும் நாமக்கல் வந்து சேர்ந்தார்.
மூன்றாவது நாளான திங்கட்கிழமை காலை நான்,ஜீவ்ஸ்,ஜி3 மற்றும் வழிகாட்டியான சிபி அண்ணாச்சியின் பக்கத்து வீட்டு சிறுமியும் குன்றின் மீதிருந்த கோட்டையை பிடிக்க கிளம்பினோம்.வேர்க்க விறுவிறுக்க மேலே ஏறி பார்த்தால் ஏதோ மராமத்து பணிகள் செய்வதற்காக பூட்டியிருந்தார்கள்.ஆனால் மேலிருந்து நாமக்கல் நகரத்தில் காட்சியை கேமராவில் சேமித்துக்கொண்டு இறங்கினோம்.பழமை வாய்ந்த நரசிம்மர் கோயிலுக்கு திருமப சென்று அங்குள்ள வேலைப்பாடுகள் மற்றும் சிற்பங்களை படம் பிடித்தோம், அத்தோடு சிபியின் வீட்டிற்கு திரும்ப வந்து ,அவர்கள் வீட்டில் செய்துவைத்திருந்த அறுசுவை பொங்கல் சாம்பார் மீது கொலைவெறியோடு தாக்குதல் நடத்தினோம்.இரண்டு நாட்கள் வெயிலில் காய வைத்ததால் கேமரா திரும்பவும் செயல்பட துவங்கியது. கிட் லென்ஸில் இன்னும் தண்ணீர் இருந்ததால் (இன்னும் காய்ந்துக்கொண்டு இருக்கிறது)அதை உபயோகிக்கமுடியாத நிலை,தவிர அதற்கு லென்ஸ் மூடி வேறு ஒன்றை தேடிப்பிடிக்க வேண்டும்.கேமராவில் எல் சி டி திரை சற்றே சொறி பிடித்தார்போல் காணப்பட்டது.மற்றபடி கேமரா உபயோகிக்ககூடியதே.

மதியத்திற்கு மேல் மூன்று ஆட்டோக்களில் ரிசெப்ஷன் நடைபெறும் அரங்கிற்கு சென்று இறங்கினோம்.
அங்கே நந்து மற்றும் அவரது குடும்பம்,மங்களூர் சிவா,கவிதாயினி காயத்ரி,சஞ்சய் ஆகியோர் வந்திருந்தனர்.JK தனது சித்தியுடன் திருமணத்துடன் வந்திருந்தார்.நாலு பதிவர்கள் சேர்ந்தாலே அந்த இடம் எந்த அளவிற்கு ரணகளமாகும் என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை.அதிலும் இத்தனை பேர் சேர்ந்துக்கொண்டால்???
நடு நடுவில் மாப்பிள்ளை பெண்ணை படம் பிடித்து ,படம் பிடிக்க வந்த தொழில்முறை புகைப்படக்கலைஞர்களை நாங்கள் வெறுப்பேற்றிக்கொண்டிருந்தோம்.கடைசியில் பரிசுப்பொருட்களை கொடுத்து ,மணமக்களை வாழ்த்தி சாப்பாடு கூடத்திற்கு படையெடுத்தோம்.
சாப்பாடு செம சூப்பர்!!! அதுவும் ரசம் ரொம்ப ரொம்ப சூப்பர்.
சாப்பாடு முடித்து வாழைப்பழம்,ஐஸ் க்ரீம் என்று நன்றாக கட்டு கட்டிவிட்டு வெளியில் நாற்காலிகளால் ஒரு பதிவர் வட்டம் அமைத்தோம்.அரட்டை கும்மாளம் சிரிப்பொலி என அமர்க்களப்பட்ட கூட்டம் நேரம் ஆன உடன் கலைந்தது.சிபியின் வீட்டில் இருந்து நான்,இராம்,ஜீவ்ஸ் குடுமபத்தினர் மற்றும் ஜி3 சேலத்திற்கு வந்து சேர்ந்தோம்.அங்கிருந்து இராம்,ஜீவ்ஸ் குடுமபத்தினர் பெங்களூர் சென்றனர்.நானும் ஜி3-யும் 10:15-க்கு ஒரு பேருந்து பிடித்து சென்னை வந்து சேர்ந்தோம்.
நாங்கள் தங்கியிருந்த மூன்று நாட்களும் எங்கள் மேல பாசத்தை கொட்டி,விருந்தோம்பலுக்கு இலக்கணமாக திகழ்ந்த நாமக்கல் சிபி மற்றும் அவரின் குடும்பத்தினரையும் இங்கு நினைவு கூர்ந்தே ஆக வேண்டும்.நாமக்கலில் எங்கள் கூட வந்து எங்களுக்கு வழிகாட்டியாக திகழ்ந்த பக்கத்து வீட்டு சிறுமி கிருத்திகாவிற்கும் மனமார்ந்த நன்றிகள்

இப்படியாக இனிமையான நினைவுகளை மூட்டை மூட்டையாக கட்டிக்கொடுத்த இந்தப்பயணம் இனிதே நிறைவடைந்தது.

பி.கு:என்னிடம் படங்கள் இல்லாததால் மற்றவர்களிடம் இருந்து எடுக்கப்பட்ட படங்களை இந்தப்பதிவில் போட்டிருக்கிறேன்.மேலும் பொருத்தமான படங்கள் கிடைத்தால் இந்தப்பதிவு அதற்கேற்றார்போல் இற்றைப்படுத்தப்படும்.. :)

நாமக்கல் பயணக்குறிப்புகள் - 1

2008-05-20T09:47:00.020-05:00

இந்தக்கதையை பலரிடம் சொல்ல வேண்டி வரும் என்று தெரிவதால் தனிப்பதிவாகவே போட்டுரலாம்னு......
வரேன் வர மாட்டேன் அப்படின்னு வெளையாட்டு காட்டிக்கிட்டே இருந்த இளவஞ்சி அண்ணாச்சி,கடைசி நேரத்துல வேறு வேலை இருப்பதால் நாமக்கல் வர முடியாது என்று சொல்லிவிட்டார். ஆனால் டிக்கெட் முன்னமே எடுத்து விட்ட படியால் இருவரும் ஒன்றாக பஸ் ஏறி விடலாம் என்று முடிவு செய்தோம்.தாம்பரத்தில் பஸ்ஸுக்காக காத்திருந்த நேரத்தில் நகரங்களின் வளர்ச்சியில் இருந்து புகைப்படக்கலை வரை நேரம் போவது தெரியாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.இளவஞ்சி அண்ணாச்சியுடன் பேசுவது என்றால் எப்பொழுதுமே இனிமையான அனுபவம் தான்.

இப்படியாக 10:30க்கு எதிர்பார்க்கப்பட்ட பேருந்து 11:15க்கு வரும்வரை அண்ணாச்சியுடன் மொக்கை போட்டுக்கொண்டிருந்தேன்.பேருந்தில் ஏறியதும் சிறிது நேரத்திலேயே சொர்க்லோகம் சென்று விட்டேன்.காலையில் அவர் ராசிபுரத்தில் இறங்கும் போது கூட சற்றே தூக்கக்கலக்கத்தோடு தான் கையசைத்தேன். பின்பு இளங்காலை வெளிச்சத்தில் கிராமப்புர அழகை ரசித்தபடியே நாமக்கல் வந்து சேர்ந்தேன்.அங்கிருந்து ஆட்டோ பிடித்து வாங்கிலி ஓட்டலுக்கு வந்தேன்.அங்கே வெங்கி(இம்சை),நந்து,மோகன் தாஸ் ஆகியவர்கள் தங்கியிருந்தார்கள்.

அவர்கள் எழுந்துகிளம்பியபின் நேராக நாமக்கல் சிபி வீட்டிற்கு சென்று விட்டோம்.அங்கு ஜீவ்ஸ் அண்ணாச்சியும் சேர்ந்துக்கொள்ள எங்கள் குழு கலை கட்ட அரம்பித்தது.
அண்ணியின் கையினால் மெத்தென்ற இட்டிலியும் சுவையான கெட்டிச்சட்டினியும் பரிமாறப்பட,அவை போன இடம் தெரியவில்லை.

பிறகு நான்,வெங்கி,நந்து மற்றும் ஜீவ்ஸ் காரில் ஏறிக்கொள்ள கொல்லிமலைக்கு பயணப்பட்டோம்.சிபியும் மோகன் தாசும் பஸ்ஸில் வந்து சேர்ந்துக்கொள்வதாக திட்டம்.
போகும் வழியில் ஒன்றிரண்டு இடங்களில் இறங்கி படம் பிடித்தபடி பயணம் கலகலப்பாக சென்றது.

மேலே சென்ற பின் ஒரு அறையை பார்த்துக்கொண்டு சிறிது உண்ட கலக்கத்திற்கு அடிமையானோம்.
பிறகு நாங்கள் ஆறு பேரும் (நான்,ஜீவ்ஸ்,நந்து,மோகன் தாஸ்,வெங்கி மற்றும் நாமக்கல் சிபி) ஊர் சுற்ற காரில் கிளம்பினோம்.இத்தனை பேரையும் ஒரு தம்மாத்தூண்டு சாண்ட்ரோ காரில் ஏற்றிக்கொண்டு காடு மலை எல்லாம் திறமையாக ஓட்டிய வெங்கிக்கு எனது சிறப்பு பாராட்டுக்கள்.
முதலில் நாங்கள் சென்றது அரப்பளீஸ்வரர் கோவில்.சிறிய கோவில் என்றாலும் அமைதியாக தெய்வீகத்தன்மையுடன் இருந்தது.

அதன் பின் பக்கத்தில் இருந்த ஆகாச கங்கை நீர்விழுச்சிக்கு செல்ல எத்தனித்தோம்.பெரிய நீர்விழுச்சிக்கு 4:30க்கு பின் யாரையும் அனுமதிக்க மாட்டார்களாம் அதனால் பக்கத்தில் சிறிய நீர்விழுச்சிக்கு செல்லும் பாதையில் நுழைந்தோம்.கீழே சிறிது இறங்கிச்சென்ற பின் அங்கே ஒரு சிறு அருவியில் சில பேர் குளித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.அங்கேயே எங்கள் முக்காலிகளை விரித்துக்கொண்டு எங்கள் அட்டகாசத்தை ஆரம்பித்து விட்டோம். நாங்கள் செய்யும் அலப்பரையை பார்த்து ஒரு உள்ளூர்காரர் சற்றே தள்ளிச்சென்றால் இன்னும் அழகான நீர்விழுச்சி தெரியும் என்று அழைத்துச்சென்றார்.
அவர் பின் சற்று நேரம் சென்ற பின் சொன்னார்போல் மிக அழகான இயற்கை காட்சி எங்கள் கண் முன் விரிந்தது.ஆனால் போகும் வழி சற்றே கவனமாக செல்ல வேண்டிய வழி என்பதை இங்கே சொல்லியே ஆக வேண்டும்.
இத்தனை அழகான இயற்கை காட்சியை பார்த்துவிட்டு எனக்கு தலை கால் புரிய வில்லை.உடனடியாக முக்காலியை விரித்துவைத்து,எனது புகைப்படப்பெட்டியில் இந்த அழகை சேமிக்க முயற்சிக்க ஆரம்பித்தேன்.

எங்கள் வழிகாட்டி அனைவரையும் அழைத்துக்கொண்டு சற்று தள்ளி சென்று விட்டார்.இவர்கள் எல்லாம் சென்ற பிறகு நான் என் கேமரா பொருத்தப்பட்ட முக்காலியை தூக்கிக்கொண்டு அவர்கள் சென்ற வழியே சென்ற போது தான் அந்த அசம்பாவிதம் நடந்தது.ஈரமில்லாத பகுதிகளாக பார்த்துக்கொண்டு நான் தாண்டி தாண்டி சென்றுக்கொண்டிருந்த போது ஒரு இடத்தில் பாசி வழுக்கி தொபுக்கடீர் என்று விழுந்தேன்.முட்டியில் நேரடியாக அடி பட்டு வின் வினென்று வலிக்க ஆரம்பித்து விட்டது. அதோடு முக்கியமாக முக்காலியுடன் கூடிய என் கேமாராவும் கீழே தண்ணீரில் விழுந்து விட்டது.இதே சற்றி தள்ளி விழுந்தால் இறக்கத்தில் புரண்டு போய் அதோ கதியாகி இருப்பேன்.கேமராவும் சற்றி தள்ளி விழுந்திருந்தால் எங்கேயோ பிடிக்க முடியாமல் உருண்டு போய் ,மிக அதிக அளவில் நஷ்டமேற்பட்டிருக்கும்.
எனக்கு வலியோடு எழுந்திருக்க கூட முடியவில்லை. யாராவது தூக்கிவிடுவார்களா என்று பார்த்தால் எல்லோரும் கீழே இறங்கி குளித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பிறகு நானே எழுந்து நொண்டி நொண்டி அருகில் இருந்த ஒரு பாறையின் மேல் அமர்ந்துக்கொண்டேன்.என்னுடைய முக்காலி கேமரா எல்லாவற்றையும் மடித்து பையினுள் வைக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன்.அப்பொழுது என்னுடைய லென்ஸ் மூடி ஒன்று கீழே உருண்டோடி எங்கோ மறைந்துக்கொண்டது.பட்ட காலிலே படும் என்று இதைத்தான் சொல்லுவார்கள் போல.

படம்:வெங்கி(இம்சை)
அதற்குள் நான் ஏதோ தனியே செய்துக்கொண்டிருப்பதை பார்த்து எங்கள் வழிகாட்டி மேலேரி வந்து என்னை ஜாக்கிரதையாக மற்றவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு அழைத்துச்சென்றார்.கீழே வந்த பின் ஜீவ்ஸ் அண்ணாச்சி கேமராவில் இருந்து பேட்டரியை எடுத்து,அதை நன்றாக உதறி என் கைக்குட்டையில் மடித்து வைத்தார்.மற்றும் இரண்டு லென்ஸ்களில் தண்ணீர் புகுந்திருப்பதை கவனித்து அதையும் கொஞ்சம் உதறி நீரை வெளியேற்ற முயற்சிகளை செய்தார்.கொஞ்சம் தூசு சேர்ந்துக்கொண்டாலே விளையாட்டு காட்டும் எஸ்.எல்.ஆர் கேமராவில் தண்ணீர் எல்லாம் புகுந்துக்கொண்டு விட்டதே என்று எனக்கு பக்கென்று ஆகிவிட்டது. ஒரு வாரத்திற்கு கேமராவை வெயிலில் உலர்த்துமாறும் அதன் பின் தேவைப்பட்டால் கேனன் டீலரிடம் சென்று சரி செய்ய முயற்சிக்கலாம் என்றும் ஆறுதல் கூறினார்.வெயிலில் உலர்த்த இதென்ன வத்தலா அல்லது வடகமா?? தவிர எஸ்.எல்.ஆர் கேமரா எல்லாம் பழுது பார்க்க வேண்டும் என்றால் சொத்தில் பாதியை அடகு வைக்க வேண்டுமே என்றெல்லாம் நான் கணக்கு போட ஆரம்பித்து விட்டேன்.

அதை விட திங்கட்கிழமை விடுப்பு எல்லாம் எடுத்து விட்டு வந்து இப்படி படம் பிடிக்க முடியாமல் வத்தல் உலர்த்த வைத்துவிட்டார்களே என்று செம கடுப்பு வேறு.எதுவாக இருந்தாலும் சென்னை சென்றவுடன் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று மனதை சமாதானப்படுத்திக்கொண்டாலும்,கேம்ரா சரியாகுமா,எவ்வளவு செலவாகலாம் என்று சிறிது குழப்பம் மனதில் இருந்துக்கொண்டே இருந்தது.

அங்கேயே எல்லோரும் படம் பிடித்துக்கொண்டிருக்க,நான் சும்மாவேனும் பராக்கு பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.நடு நடுவில் யாராவது படம் எடுத்தால் இது சரியில்லை,அதை மாத்துங்க அப்படி இப்படியென்று இலவசமாய் உபதேசங்களை அள்ளி வீசிக்கொண்டிருந்தேன்.

கடைசியில் இருட்டாக எல்லோரும் கடையை கட்டிக்கொண்டு கிளம்பினோம்.ஓட்டல் வந்து சேர்ந்த போது களைப்போடு தூக்கமும் சேர்ந்துக்கொண்டது.சீக்கிரமாக சாப்பிட்டுவிட்டு கட்டிலில் ப்ளாட் ஆகிவிட்டேன். வெளியில் "நீரின்றி அமையாது உலகு" என்று குடிமக்கள் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்க,நான் போர்வையை இழுத்துப்போர்த்துக்கொண்டு தூங்குவது போல் பாவனை செய்ய ஆரம்பித்தேன்.சில நிமிடங்களில் உண்மையான தூக்கம் என்னை தொற்றிக்கோன்டது.
அடுத்த நாள் காலை ..........
-தொடரும்

பி.கு:சிவன் கோவில் படத்துல ஒருத்தர் ஏதோ காலை வெட்டிகிட்டு இருக்காறே...அது என்னன்னு தெரிஞ்சவங்க சொல்லுங்களேன்.. ;)

காஞ்சி மற்றும் வேலூர் பயணக்குறிப்புகள்

2008-05-15T05:28:00.019-05:00

இந்தியா வருவதற்கு முன்னாலேயே நண்பர்களுடன் பல இடங்களுக்கு சென்று நிறைய படம் பிடிக்க வேண்டும் என்று யோசித்திருக்கிறேன்.
ஒன்றிரண்டு சிறு சிறு படம் பிடிக்கும் சந்தர்ப்பங்கள் கிடைத்து வந்தாலும் முழுமையான புகைப்படக்கலை பயணம் ஒன்று சமீபத்தில் தான் கிடைத்தது. விழியனின் திருமணம் வேலூரில் நடைபெறப்போகிறது என்று தெரிந்தவுடனேயே இதை சாக்காக வைத்துக்கொண்டு ஒரு சுற்றுலா ஏற்பாடு செய்யும் மும்முரம் நண்பர் வட்டத்தில் தொற்றிக்கொண்டு விட்டது.இந்த முயற்சியின் பயனாக மே மாதம் 9 - 10 வார இறுதியில் காஞ்சிபுரம் மற்றும் வேலூர் செல்வதாக ஏற்பாடு ஆகியிருந்தது.
நிறைய மாற்றங்களுக்கு பின் கடைசியில் சென்னையிலிருந்து நான்,லக்ஸ் மற்றும் ஆதி காஞ்சிபுரத்திற்கு சனிக்கிழமை காலையில் பேருந்தில் போய் சேர்ந்தோம்.
பெங்களூரில் இருந்து பீவி மற்றும் அவரின் நண்பர் ஒருவர் வந்திருந்தனர். சென்னையில் இருந்து ரேவேஜஸ்(Ravages) எனும் புனைப்பெயர் கொண்ட சந்திரசூடன் தனது புல்லட் மூலமாக வந்து எங்களை சந்தித்தார்.

முதல் வேலையாக ஒரு அறை ஏற்பாடு செய்துக்கொண்டு ,பின் எங்கள் கேமராக்களை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பி விட்டோம்.
சரவணபவனில் பொங்கல்,இட்லி உள்ளிட்ட காலை உணவுகளை கபளீகரம் செய்துவிட்டு ஒரு ஆட்டோ பிடித்துக்கொண்டு வரதராஜஸ்வாமி கோயிலுக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.கோயில் வாசலிலேயே நண்பர்கள் தங்கள் கைவரிசையை காட்ட ஆரம்பித்து விட்டார்கள். கதவினோரம் வேடிக்கை பார்த்த ஒரு சுட்டிப்பெண்,பழைய காலத்து வீடு ஒன்று என்று கண்ணில் கிடைத்ததை எல்லாம் படம் பிடிக்க ஆரம்பித்து என்னையும் மூட் ஏற்றி விட்டனர் என் நண்பர்கள்.அப்படியே வழியில் சென்றுக்கொண்டிருந்த ஒரு ஒரு பெரியவரிடம் பேச்சுக்கொடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டார் பீவி.தனது கைவண்டியில் தேங்காய் எண்ணெய் முதல் பல் துலக்கும் பேஸ்ட் வரை விற்கும் தொழில் செய்யும் அந்தப்பெரியவர் உற்சாகமாக தனது வண்டியை பற்றியும் அவரின் தொழிலைப்பற்றியும் விவரிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்.

தெருப்புகைப்படக்கலையில் (Street photography)முன்பின் தெரியாத ஒருவரிடம் எப்படி பேச்சுக்கொடுத்து படம் பிடிக்க வேண்டும் என்று இந்த சந்தர்ப்பத்தில் தெளிவாக கற்றுக்கொண்டேன்.
சிறிது நேரத்திற்குப்பின் அந்தப்பெரியவரிடமிருந்து உருக்கமான ஒரு வழியனுப்பலுக்குப்பின் பிரம்மாண்டமான வரதராஜஸ்வாமி கோயிலின் கோபுரதினுள் நுழைந்தோம்.
நுழைந்த உடன் அழகான சிற்பங்கள் உடைய நூத்துக்கால் மண்டபம் எங்களை வரவேற்றது.

எத்தனை சிற்பங்கள்,எவ்வளவு வேலைப்பாடு.பார்க்கப்பார்க்க பிரமிப்பு அடங்கவில்லை.இத்தனை சிரத்தையும் கடமையுணர்ச்சியும் தமிழனிடமிருந்து என்று சென்றது என்று என்னால் யோசிக்காமல் இருக்க முடிஅயவில்லை. அங்கு படங்களை பிடித்துக்கொண்டே கோயிலுக்குள் நுழைந்தோம்.நூற்றுக்கணக்கான வருடங்கள பழமையான கோயிலின் வடிவமைப்பு,தூண்கள்,அதில் செதுக்கப்பட்டிருக்கும் சிற்பங்கள் என்று அனைத்தையும் ரசித்துக்கொண்டு படங்கள் பிடித்த படி வெளியே வந்தோம்.

வெளியே வந்து பிரசாதம் வாங்கி சாப்பிட்டு விட்டு சற்றே இளைப்பாறினோம்.அந்தச்சமையத்தில் சுற்றி இருந்த மக்களை எல்லாம் என் நண்பர்கள் படம் பிடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

இப்படியாக கோயில் படப்பிடிப்பு முடித்துக்கொண்டு மத்தியானத்திற்கு மேல் பட்டு சேலைகள் தயாரிக்கும் தொழிலில் ஈடுபடுவோரை படம் பிடிக்க கிளம்பலாம் என்று முடிவு செய்தோம்.ஓட்டலுக்கு வந்து சற்றே பேட்டரி எல்லாம் சார்ஜ் செய்துவிட்டு ,சந்திரச்சூடன் எங்களை தனக்குத்தெரிந்த நெசவுத்தொழில் செய்யும் ஒரு நண்பர் வீட்டிற்கு அழைத்துச்சென்றார்.அங்கு எங்களை விட்டு விட்டு வேறொரு வேலை இருப்பதால் அவர் தனது வண்டியில் சென்னைக்குப்பயணப்பட்டார்.

அங்கு சில மணி நேரங்கள் படம் பிடித்த பின் அங்கிருந்து துணிகளுக்கு சாயம் போடும் ஒரு வீட்டிற்கு சென்று படம் பிடிக்க ஆரம்பித்தோம்.இந்த இடங்களில் எங்களுக்கு அன்பு காட்டிய மக்களுக்கு எவ்வளவு நன்றி சொன்னாலும் தகும்.

சாயம் போடும் இடத்தில் படம் எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் போதே மிகக்கடுமையான மழை பிடித்துக்கொண்டு விட்டது.
சற்று நேரம் பொறுத்திருந்துவிட்டு பின் மழை நின்றும் நிக்காமலும் ஒரு ஆட்டோவை தேடிப்பிடித்து ஓட்டல் வந்து சேர்ந்தோம்.அங்கிருந்து நேராக வேலூருக்கு பஸ் பிடித்து சென்றோம். பெங்களூரில் இருந்து பீவியுடன் வந்த நண்பர் அப்படியே பெங்களூர் சென்று விட நாங்கள் நால்வர் மட்டும் விழியனின் கல்யாண மண்டபத்திற்கு போய் சேர்ந்தோம்.அங்கே விழியனை சந்தித்து விட்டு பின் அவர் ஏற்பாடு செய்திருந்த ஏசி ஓட்டல் அறைக்கு வந்த்தோம்.அங்கே ஷைலஜா,சித்தார்த்,நிலா ரசிகன் போன்ற இணையத்தமிழ் எழுத்தாளர்கள்(முத்தமிழ் மன்ற கோஷ்டியாம்) சிலரை சந்தித்தேன்.
அடுத்த நாள் விடிகாலை கிளம்பி நாங்கள் வேலூர் காய்கறி மார்க்கெட்டுக்கு சென்றோம்.
எதுக்கு என்றூ கேட்கிறீர்களா? படம் பிடிக்க தான்!! பின்ன என்ன காய்கறி வாங்கவா???
அங்கு என்ன எடுக்க இருக்கிறது என்கிறீர்களா??
மக்கள் தான்!! பீவி ஆரம்பித்து வைக்க பின் நாங்கள் அனைவரும் கட கடவென்று படம் பிடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டோம்.

முதலில் சற்றே தயக்கத்துடன் எங்களை பார்க்க ஆரம்பித்த மக்கள் சிறிது நேரம் சென்ற பிறகு விரும்பி எங்களை அழைத்து எங்களை படம் பிடிக்கக்கேட்டுக்கொண்டார்கள்.எங்களின் படம் பிடிக்கும் மும்முரத்தில் நாங்கள் மூவரும் ஆளுக்கு ஒரு திசையாக பிரிந்துச்சென்றது கூட கவனிக்கவில்லை.
ஒன்று ஒன்றரை மணி நேர படப்பிடிப்புக்குப்பின் ஆட்டோ பிடித்து கல்யாண மண்டபம் வந்து சேர்ந்தோம்.அங்கே விழியனின் திருமணம் அமர்க்களமாக நடந்துக்கொண்டிருந்தது.அங்கே குழுமியிருந்த நண்பர்கள் எல்லோரையும் படம் பிடிப்பதிலேயே மீதி காலை செழவழிந்தது.
திருமணம் இனிதே நிறைவடைந்த பிறகு நாங்கள் அனைவரும் கிளம்பி வேலூர் கோட்டைக்குச்சென்றோம்.அங்கே உள்ளிருக்கும் ஜலகண்டேஸ்வரர் கோயிலில் நுழையும்போது காஞ்சிபுரம் கோயிலில் நுழையும்போது ஏற்பட்ட அதே பிரமிப்பு.இங்கேயும் உள்ளே ஒரு நூத்துக்கால் மண்டபம்.இங்கேயும் அழகழகாய் சிற்பங்கள்.ஆனால் இந்த கோயில் சில நூறு வருடங்கள் கழித்து கட்டப்பட்டதால் காஞ்சிபுரம் கோயிலை விட சிற்பங்கள் புதிதாக மூக்கும் முழியுமாக இருந்தன.தொடக்கத்தில் ரா (RAW)பார்மேட்டில் சிறிது நேரம் படம் பிடித்ததால் என் கேமராவில் மெமரி தீர்ந்துப்போய்விட்டது!! :-(
அதனால் பழைய படங்களை பார்த்துப்பார்த்து அழித்து அவ்வப்போது படம் எடுத்துக்கொண்டிருந்தேன்.
இதனாலேயே திருப்தியாக படம் எடுக்க இன்னொரு முறை கட்டாயம் வர வேண்டும் என்று அப்போதே முடிவெடுத்துவிட்டேன்.

கோயிலின் அழகை ரசித்த பிறகு வெளியில் வந்து அனைவரும் அகழியில் படகுச்சவாரி செய்தோம்.அதன் பின் ஓட்டலுக்கு திரும்பி வந்து மூட்டை முடிச்சுகளை கட்டிக்கொண்டு பஸ் பிடித்து திரும்ப வந்தேன்....
இப்படியாக இனிய நினைவுகளையும் ,கூடை கூடையாக போட்டோக்களையும் அள்ளித்தந்த எந்தன் பயணம் முடிவுக்கு வந்தது.
எனது வாழ்க்கையின் புகைப்படக்கலை ஓட்டத்தில் இந்தப்பயணம் ஒரு முக்கியமான திருப்பமாக இருக்கும் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை.. :)

பி.கு:பதிவில் சில படங்கள் மட்டுமே உள்ளன,பயணத்தில் எடுத்த மேலதிகப்படங்களுக்கு இங்கே சொடுக்குங்கள்

மே மாத நாட்காட்டிகள்

2008-04-30T01:06:00.003-05:00

முன்பெல்லாம் மாதத்திற்கு இரண்டு தான் வெளியிட்டுக்கொண்டிருந்தேன்.

ஆனால் வாரத்திற்கு ஒன்று என்ற கணக்கில் இனிமேல் ஒவ்வொரு மாதமும் 4 - 5 வெளியிடலாம் என்று பார்க்கிறேன்.
இந்த மாதத்திற்கான நாட்காட்டிகள் உங்கள் பார்வைக்கு... :)

கண்ணிழந்த மாணவன் போல்....

2008-04-20T10:48:00.008-05:00

கல்லூரியில் நாமெல்லாம் பாடத்தை என்றைகாவது கவனித்திருக்கிறோமா??
இவர்கள் ஏதாவது எடுக்கட்டும் நாம் பின்பு பார்த்துக்கொள்ளலாம்!! பிறகு வீட்டிற்குச்சென்று பார்த்துக்கொள்ளலாம் அல்லது தேர்வுக்கு முன் படித்துக்கொள்ளலாம் என்று விட்டு விடுவோம் அல்லவா??
வகுப்பில் ஆசிரியர் நடத்துவது தவிர நாம் பாடத்தை படிக்க வசதியே இல்லையென்றால்??? யாராவது படித்துக்காண்பித்தால் மட்டுமே பாடத்தை மறுபடியும் கிரகிக்க முடியும் என்ற நிலையிருந்தால் எப்படி இருக்கும்???

போன பதிவில் கூறியது போல இன்று கண்பார்வையற்றோருக்கான படித்தல் அமர்வுக்கு(reading session) சென்றிருந்தேன்.வள்ளுவர் கோட்டத்தில் ஒரு பள்ளிக்கூடத்தில் வாரா வாரம் இப்படி நடக்குமாம்,கோடம்பாக்கம் இரயில் நிலையத்தில் இருந்து என்னை அழைத்துக்கொண்டு சென்ற போது நண்பர் சொல்லிக்கொண்டு வந்தார்.நான் முந்தைய பதிவில் ஒரு கண்பார்வையற்றோருக்கான பள்ளிக்கு செல்லப்போவதாக கூறியிருந்தேன்!
அது தவறு!

நான் சென்றது ஒரு சாதாரண பள்ளியில் நடைபெறும் கண்பார்வையற்றோருக்கான படித்தல் அமர்வு.பள்ளியினுள் நுழைந்ததும் ஒரு அரங்கத்தில் ஆங்காங்கே 2-3 பேர்களாக கூட்டம் கூட்டமாக மக்கள் அம்ர்ந்திருப்பதை கண்டேன்.சிறியவர் பெரியவர் என்ற பேதம் இன்றி பல தன்னார்வலர்கள் இந்த படித்தல் அமர்வுக்கு வந்திருந்தார்கள்!! ஏதோ ஒரு சாய் அமைப்பு வாராவாரம் இந்த அமர்வை வாரா வாரம் நடத்துகிறது.அந்த சங்கத்தின் அங்கத்தினர்கள் பரவலாக இதில் ஈடுபட்டாலும் தற்போது நிறைய தகவல் தொழில்நுட்ப வல்லுனர்களும் இந்த அமர்வில் கலந்துக்கொள்ளுகிறார்களாம்.ஒவ்வொருவரும் ஒரு மாணவரை தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டு அவர்கள் பாடத்திட்டத்தில் உள்ள பாடநூல்களை வைத்துக்கொண்டு படித்துக்காட்டிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.இந்த மாணவர்கள் கல்லூரியில் B.A,B.Ed,M.Phil என படிப்பவர்கள்.கணிதம்,அறிவியல் போன்றவை இவர்கள் புரிந்துக்கொள்வது கடினம் என்பதால் பெரும்பாலனவர்கள் மொழி,இலக்கியம்,வரலாறு போன்ற பாடங்களை படிப்பவர்கள்.கண் பார்வை உள்ள மாணவர்களுடன் சேர்ந்து சாதாரண கல்லூரியில்,எல்லோருக்கும் உள்ள பாடத்திட்டதை தான் இவர்களும் படிக்கிறார்கள்.
இதே பள்ளியில் சுமார் 17 வருடங்களாக இந்த நிகழ்ச்சி நடந்துக்கொண்டு வருகிறது.மாணவர்களுக்கும் அவர்களுக்கு படித்துக்காட்டுபவர்களுக்கும் இதை நடத்தும் அமைப்பினர் தண்ணீர்,காபி,டீ கொடுத்து இளைப்பாற்றுகின்றனர்.

இது போன்ற நிகழ்ச்சியை பார்க்கும் போதே ஒரு வித்தியாசமான மனநிலைக்கு மனம் சென்று விடுகிறது!! இவர்கள் எப்படி படிக்கிறார்கள் என்றே என்னால் கற்பனை செய்துப்பார்க்கமுடியவில்லை.நான் முன்பே சொன்னது போல் வகுப்பில் ஆசிரியர் சொல்லிக்கொடுக்கும்போதே முடிந்தவர புரிந்துக்கொள்ள வேண்டும்.அதன் பின் இது போன்ற படித்தல் அமர்வில் கேட்டுக்கொண்டால் தான் உண்டு!!சில மாணவர்கள் இந்த படிப்பர்கள் வாசிக்க,அதை ப்ரெயில் எழுத்துக்களில் பதித்துக்கொண்டு ,பின்னர் படிக்க உபயோகித்துக்கொள்வார்கள்.
சிலர் B.Ed எல்லாம் படிப்பதால் அவர்களின் பாடத்திட்டத்தின் படி சார்ட் எல்லாம் செய்ய வேண்டும்.அதையும் இது போன்று அமர்வுகளுக்கு வருபவர்களே செய்துக்கொடுப்பார்கள்.மற்றவர்கள் படிக்கும் அதே பாடத்திட்டம்தான் இவர்களுக்கும்,எந்த மாறுதலும் கிடையாது.
இதைத்தவிர தேர்வு நேரங்களில் இவர்கள் சொல்லுவதை எழுத ஆள் பிடிக்க வேண்டும்.அதற்கு தகவல் தொழில்நுட்ப தொழிலில் இருக்கும் இளைஞர்கள் நிறைய பங்களிக்கிறார்கள் என்று கேள்விப்பட்டேன்.எழுத முடியாவிட்டாலும் தேவையை பற்றிய மின்னஞ்சல்களை தன் நண்பர் வட்டத்துக்கு அனுப்பி வைத்து இவர்களுக்கு எழுத்தர்களை திரட்ட உதவுகிறார்கள்.
எனது நண்பர் வெகு நாட்களுக்குப்பின் வெளிநாட்டில் இருந்து வந்திருப்பதால் அவரின் பழைய நண்பர்களையும்,அவர் படித்தர்/எழுத்தராக இருந்து உதவிய சில மாணவர்களையும் சந்தித்துக்கொண்டிருந்தார்.நானும் அவரின் பின் சென்றுக்கொண்டிருந்தேன்.இந்த நிகழ்ச்சியை நடத்திக்கொண்டிருக்கும் சங்கத்தின் அமைப்பாளர் ஒருவரின் அனுமதி பெற்று நான் படம் பிடிக்க ஆரம்பித்தேன்!! ஆனால் பள்ளிக்கூடத்தின் நிர்வாகிகள் சிலர் பள்ளிக்கூடத்தினுள் படம் எடுக்கக்கூடாது என்று சொல்லிவிட்டதால்,இரண்டு படங்களுக்கு மேல் எடுக்க முடியவில்லை(அந்த இரண்டு படங்க்களைத்தான் இந்தப்பதிவில் போட்டிருக்கிறேன்).17 வருடங்களாக இடம் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்,நீங்கள் படம் எடுக்கப்போய் இனிமேல் வேண்டாம் என்று சொல்லிவிடப்போகிறார்கள் என்று ஒருவர் கிலியை கிளப்ப,கேமராவை பைக்குள் போட்டுக்கொண்டேன்.
தான் திரும்பவும் வெளிநாடு சென்றுவிடப்போவதால்,என் நண்பர்,என்னுடைய தொலைப்பேசி எண்ணை தன் நண்பர்களிடம் கொடுத்துவிட்டார்.இனிமேல் எழுத்தர்கள் திரட்ட என்னையும் தொடர்புக்கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறேன்.எனது நண்பர் வட்டத்திலும் இந்த தகவலை அளித்து இந்த முயற்சியில் உதவலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

வீட்டிற்குத்திரும்பி வந்தவுடன் கப்பி நிலவரிடமிருந்து எழுத்தர்கள் திரட்டலுக்கான ஒரு தளத்தின் சுட்டி ஒன்றும் கிடைத்தது.
தேர்வுகள் பெரும்பாலும் வாரநாட்களில் நடக்கும் என்பதால் வீட்டில் இருக்கும் இல்லத்தரசிகள் எழுத்தராக நினைத்தால் சௌகரியமாக இருக்கும் என்று தோன்றியது!!
இன்னும் இந்த முயற்சிகளை பற்றி விழிப்புணர்வு இல்லாதவர்களுக்கு இந்தத்தகவலை முடிந்தவரை சேர்ப்பிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே மேலோங்கி நிறைந்தது.

பி.கு:என்னை இந்த அமர்வுக்கு அழைத்துச்சென்ற நண்பரின் வலைபதிவில் இருந்து இரண்டு இடுகைகளை இங்கே பகிர்ந்துக்கொள்ள விரும்புகின்றேன்.

வாழ்கை அவ்வளவு சுலபம் இல்லை, ஆனா போராடணும்!

என் முகத்தை எனக்குக் காட்டியவர்கள்

தினசரிப்பயணமும் மற்றும் சில செய்திகளும்

2008-04-17T23:52:00.010-05:00

வந்து 15 நாட்களுக்கு மேல் ஆகிவிட்டது!! வெற்றிகரமாக இரண்டாவது வாரமாக அலுவலகத்திற்கும் சென்று வந்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.ஆன் ஆர்பரில் 15 நிமிடங்கள் காரில் பயணம் செய்தால் அலுவலகம் வந்து விடும்,இங்கு 1:30- 2:00 மணி நேரம் பயணம் செய்து அலுவலகம் செல்வது புது அனுபவமாக இருக்கிறது! அதுவும் பைக்கில்,ரயிலில்,பின்பு ஆப்பீஸ் ஷட்டில் என்று பலவிதமான ஊர்திகளில் தாவித்தாவி செல்வது புதிதாக இருக்கிறது!என்னை விட தொலைவில் இருந்து வருபவர்களைக்கண்டு பரிதாபப்படாமல் இருக்கு முடியவில்லை.

சென்னையில் திரும்ப வண்டி ஓட்டுவது பழக நான் நினைத்ததை விட சொற்ப நேரமே தான் பிடித்தது.ஆனாலும் அவ்வப்போது முக்கிய ரோட்டினுள் வேகத்தைக்குறைக்காமல் திடீரென நுழையும் அறிவுஜீவிகளாலும்,ரோட்டை கடக்கும்போது ரோட்டில் யாராவது வருகிறார்களா என்று பார்க்காமலேயே கடந்து செல்லும் பாதசாரிகளாலும் அவ்வப்போது உயிர் போய் வருகிறது.
கூடவே ரோட்டில் உள்ள நெரிசலும்,அதிலும் மக்கள் செல்லும் வேகமும் அவசரமும் வாழ்க்கையை ஜேம்ஸ் பாண்ட் படம் போல் விறுவிறுப்புடன் எடுத்துச்செல்ல உதவுகிறது.இதில் நான் வழக்கமாக இரயில் நிலையம் அருகில் வண்டியை நிறுத்தும் இடத்திலும் வண்டிகளின் நெருக்கம் மலைக்க வைக்கிறது.மாலையில் திரும்பி வந்த வுடன் எனது வண்டியை எடுப்பதற்கு சற்றே மெனக்கெட வேண்டியுள்ளது! இதில் முந்தாநாள் எனது தலைக்கவசத்தின் முன் உள்ள கண்ணாடியை வேறு உடைத்து வைத்து விட்டார்கள். கண்ணாடி இல்லாத தலைக்கவசத்தை போட்டுக்கொண்டு,அரவிந்த்சாமி போல் இருந்த நான் அடுப்புல வெந்த சாமி ரேஞ்சுக்கு வளம் வருவது அந்தோ பரிதாபம்.

இரயிலில் 2 - 3 மூன்று நாட்களாக பாடல்கள் கேட்டுக்கொண்டு வர ஆரம்பித்துவிட்டேன்!! இரயிலின் இறைச்சலினூடே அதிக ஒலியைவைத்துக்கொண்டு கேட்பது அவ்வளவாக பிடிக்கவில்லை ஆனால்,இசையை வேண்டம் என்று என்னால் என்றைக்குமே சொல்ல முடிந்ததில்லை.
அதுவும் இன்றைக்கு வரும்போது கேளடி கண்மனி படப்பாடல்களை வெகு நாட்களுக்கு பிறகு இரசித்துக்கேட்டுகொண்டு வந்தேன்!
அந்தப்படத்தில் வரும் "கற்பூர பொம்மை ஒன்று எனும் பாடலை பற்றி ஏற்கெனவே இசையரசி பதிவில் சிலாகித்திருக்கிறேன்.அடுத்து "மண்ணில் இந்தக்காதல் இன்றி" பாடலில் அழகாக அடுக்கப்பட்டிருக்கும் வார்த்தைகளின் அணிவகுப்பை ரசிக்காமல் இருக்கமுடியவில்லை.

"முத்துமனி ரத்தினங்களும் கட்டிய பவழமும்
கொத்துமலர் அற்புதங்களும் குவிந்த அதரமும்
சிற்றிடையும் சின்ன விரலும் வில்லெனும் புருவமும்
சுற்றிவரச் செய்யும் விழியும் சுந்தர மொழிகளும்
எண்ணிவிட மறந்தால் எதற்கோர் பிறவி
இத்தனையும் இழந்தால் அவன்தான் துறவி
முடிமுதல் அடிவரை முழுவதும் சுகம்தரும்
விருந்துகள் படைத்திடும் அரங்கமும் அவளல்லவா............."

அட்ரா அட்ரா!!!

இதை எழுதியிருப்பது பாவலர் வரதராஜன் என்று கப்பி நிலவர் மூலம் அறிந்துக்கொண்டேன். அதிகமாக கேள்விப்படாத கவிஞர்!!ஆனால் அசத்தியிருக்கிறார்.

அண்ணாச்சி!! காலைக்காட்டுங்க!!

அப்புறம் அடுத்து "நீ பாதி நான் பாதி கண்ணே" பாட்டு,என்னமா ரொமாண்டிகா எழுதியிருக்காங்க..

"இடது விழியில் தூசி விழுந்தால்
வலது விழியும் கலங்கி விடுமே
இருட்டில் கூட, இருக்கும் நிழல் நான்
இறுதி வரைக்கும் தொடர்ந்து வருவேன்
சொர்கம் எதற்கு
என் பொன்னுலகம் பெண்ணுருவில் பக்கம் இருக்கு கண்ணே வா
இந்த மனம் தான்
என் மன்னவனும் வந்துலவும் நந்தவனம்தான் அன்பே வா
சுமையானது ஒரு சுகமானது சுவை நீ தான்..."

இப்படி எந்தன் மனம் கவர் பாடகர் யேசுதாஸ் உமா ரமணனுடன் உருகிப்பாட,நானும் கூடவே உருகிவிட்டேன்....
இப்படியே ரயில் பயணம் நேரம் போவதே தெரியவில்லை....

தாம்பரம் முடிச்சூர் சாலையில், வல்லக்கோட்டை போகும் வழியில் நடுவில் ஒரு திருப்பம் எடுத்து சிறிது தூரம் சென்றால் எறையூர் என்று ஒரு ஊர் வரும் . அங்கிருக்கும் சமூக சேவை ஸ்தாபனம்தான் "The New Life charitable trust".இங்கு ஆதரவற்ற குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்கள் வாழ்வதற்கு காப்பகம் நடத்தி வருகிறார்கள்.தவிர உள்ளூரில் உள்ள மக்களின் மேம்பாட்டுக்காகவும் உதவிகள் புரிந்துக்கொண்டு வருகிறார்கள்.இங்கு நான் இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் ஒரு முறை சென்று பார்த்திருக்கிறேன்.அவர்கள் செயல்படும் விதம் மற்றும் மேலாண்மை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.அதற்குப்பின் அவ்வப்போது என் நண்பர் மூலமாக பொருளுதவி செய்வது தவிர அவர்களுடன் எனக்கு தொடர்பில்லை.இன்னிலையில் சமீபத்தில் அவர்களின் சமையலறை கூறை வேயும் பணிக்காக காசு தேவைப்படுகிறது என்று செய்தி கிடைத்தது.அதற்காக அவர்களின் இடத்திற்கு சென்று படங்கள் சில பிடித்து பதிவு ஒன்று போட வேண்டும் என்று முடிவெடுத்திருந்தேன்.அதற்கு கூட வருவதற்கு யாரேனும் கிடைப்பார்களா என்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.கடைசியில் யாரும் கிடைக்காமல் ,எனது உடன் பிறந்த வெட்கம்/தயக்கம் காரணமாக போன வாரம் போக முடியவில்லை.
அவர்களின் த்ற்போதைய தேவைக்கு பொருளுதவி அளிக்க விரும்புவோர் காசோலை,கேட்புக்காசோலை அல்லது மணி ஆர்டர் மூலமாக உதவலாம். இல்லையென்றால் அவர்களின் வங்கி கணக்கிற்கு இணையம் மூலமாகவும் பணம் அனுப்பலாம். வெளிநாட்டில் இருப்பவர்கள் பணம் அனுப்புவதற்கும் அவர்களின் இணைய தளத்தில் வழிகள் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
மேலும் விபரங்கள் அறிய அவர்களின் இணைய தளத்தையோ அல்லது அவர்களின் அலுவலக தொலைபேசியையோ தொடர்பு கொள்ளலாம்.

கண்பார்வையற்றோருக்கு தேர்வெழுத எழுத்தராக செல்வதற்கான கோரிக்கைகளை ஒன்றிரண்டு வருடங்களாகவே பார்த்துவந்திருக்கிறேன். ஆனால் எனக்கோ தற்போது எனது பெயரை எழுதினாலேயே கை வலிக்க ஆரம்பித்து விடுகிறது.அதுவும் விசைப்பலகையிலேயே மொழிபழகி இப்பொழுதெல்லாம் எழுதுவதென்றாலே மலைப்பாக இருக்கிறது! தவிர கையெழுத்தும் கேவலமாகிப்போய்விட்டது!! ஆங்கிலமே இப்படியென்றால் தமிழ் பற்றி கேட்கவே வேண்டாம்!!! இதை வைத்துக்கொண்டு ஒருவருக்கு பரிட்சை எழுதப்போகும் அளவிற்கும் மனதில் தில் இல்லை!!
சமீபத்தில் இணையத்தில் கிடைத்த ஒரு நண்பர் இந்த வாரக்கடைசியில் ஒரு கண்பார்வையற்றோருக்கான பள்ளிக்குச்செல்ல என்னை அழைத்திருக்கிறார். அவர் அவர்களுக்கு வெகு காலமாகவே படிப்பதற்கு சார்ட் செய்து கொடுப்பது,படித்துக்காட்டுவது,தேர்வில் கேள்விகளை படித்துக்காட்டி அவர்களின் விடைகளை விடைத்தாளில் எழுதுவது உள்ளிட்ட பல உதவிகளை செய்துக்கொண்டு வருபவர்!! அவரோடு இந்தப்பள்ளிக்குச்சென்று அவரின் செயல்பாடுகளைப்பார்த்து முடிந்தால் சில படங்கள் பிடித்துக்கொண்டு வந்து ,அதை பற்றி என் பதிவில் எழுதலாம் என்று எண்ணம்!!
எப்படி போகிறது என்று பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்!!
இன்னும் சிறியதும் பெரியதுமாக சிதறல்கள்,தற்போதைய வாழ்வில்!! முழுவதும் சொல்ல பதிவுகள் போதாது,அதனால் இத்தோடு விடை பெறுகிறேன்!!
அப்புறமா பாக்கலாம்!!
வரட்டா?? ;)

ஏப்ரல் மாத நாட்காட்டிகள்

2008-04-03T20:05:00.005-05:00

முதல் படம் நான் இருந்த அபார்ட்மெண்ட்டில் ஒரு மாலைப்பொழுதில் படம் எடுக்க சுற்றிக்கொண்டிருந்த போது கண்ணில் பட்டது! ட்ரைபாட் போட்டு குறைந்த ஷட்டர் வேகத்தில் அழகான ஒளியமைப்போடு பின்னால் இருக்கும் மேகங்கங்களின் கருமையும் சூழ்மையும் நான் நினைத்த படி பெற முடிந்தது.
படத்தின் மூலம் ஃப்ளிக்கரில் இதோ.

நான் 105MM வாங்கியதில் இருந்து சிறியதாக ஏதாவது பொருளை படம் பிடிக்க வேண்டும் என்று அலைந்து கொண்டிருந்தேன்.ஒரு மாலை ஏதேச்சையாக மேஜை விளக்கின் ஒளியில் அழகாக ஜொலித்துக்கொண்டிருந்த இந்த 1 பைசா நாணயம் (1 செண்ட்) என் கண்ணில் பட்டது!!
விட்டு வைக்க முடியுமா?? :-)
இந்தப்படம் ஃப்ளிக்கரில் இதோ! :-)

பி.கு:படத்தில் மேல் க்ளிக்கி பெரிதாக்கிக்கொள்ளலாம்.
இந்த முறை நாட்காட்டிகள் பதிவிடுவதில் தாமதமானதற்கு மன்னிக்கவும்! :-)

போன மச்சான் திரும்ப வந்தான்

2008-04-03T06:35:00.003-05:00

வாழ்க்கையின் சில நேரங்களில், ஒரு பகுதியில் இருந்து இன்னொரு பகுதிக்கு தடம் பெயர்ந்து செல்வது போன்ற உணர்வு நம் அனைவருக்கும் ஏற்படுவது வாடிக்கையே.நமது பள்ளிக்கூட படிப்பை முடிக்கும்போது,கல்லூரி வாழ்க்கையை முடிக்கும் போது என்று நம் அனைவருக்குமே இந்த உணர்வுகள் வந்து சென்றுக்கொண்டுதான் இருக்கும்.
இரண்டு வருடங்களுக்கு முதன் முதலாக வெளிநாட்டுப்பயணம் மேற்கொண்ட போது இந்த உணர்வுதான் மேலோங்கி நின்றது.அந்த தருணத்தை உங்களுடன் விலாவாரியாக பகிர்ந்துக்கொண்டது உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம்.
தற்போது என் பணி முடிந்து சென்னைக்கு திரும்பப்போகிறேன் என்றபோது அதே போன்ற ஒரு உணர்வு தோன்றுவதை தவிர்க்கமுடியவில்லை.

வருங்காலத்தில் எப்போவாவது என் வாழ்க்கையை நான் திரும்பிப்பார்க்க நேர்ந்தால் இந்த இரண்டு வருடங்கள் தனியாக ஒரு சுவாரஸ்யமான காலக்கட்டமாக திகழும் என்பதில் ஐயமில்லை.நான் தமிழில் பதிவெழுத ஆரம்பித்தது,சமையல் கற்றுக்கொண்டது,முகம் தெரியாத பலநூறு நண்பர்களை கூட்டிக்கொண்டது,தனிமை,வெறுமை,இனிமை,புதுமை,அமைதி என பல வார்த்தைகளுக்கு அர்த்தங்களை விஸ்தரித்துக்கொண்டது என்று பல விஷயங்களை என் வாழ்க்கையில் அறிமுகப்படுத்திய காலம்,இந்த இரண்டு வருடங்கள்.

இவ்வளவு இருந்தும் திரும்பிபோகப்போகிறோம் என்ற பரபரப்பு எதுவும் கடைசி வரை ஏற்படாதது தான் வியப்பு.இங்கு வரும்போது எனக்கு இருந்த பரபரப்பு,விடுமுறை முடிந்து அடுத்த வகுப்பில் ஒரு புது பள்ளிக்கூடம் சேரும் சிறுவனுக்கு இருக்கும் படபடப்பை விட எந்த அளவும் குறைந்தது அல்ல.புது மனிதர்கள்,புது தட்பவெட்பம்,புது வழக்கங்கள் என புதிதான ஒரு வாழ்க்கையை வாழப்போகிறோம் என்ற எதிர்ப்பார்ப்பே இதற்கு காரணம் என்று நினைக்கிறேன்.ஆனால் இப்பொழுது அப்படி எந்த விதமான உற்சாகமும் இல்லை.அடுத்த வேளைக்கு என்ன சாப்பாடு என்று கவலை கொள்ள வேண்டாம்,அதான் அம்மா இருக்காங்களே ,என்ற நிம்மதி மட்டுமே மனதில் மேலோங்கி இருக்கிறது.
"சோறு போட தாயிருக்கா,பட்டினியை பார்த்ததில்ல
தாயிருக்கும் காரணத்தால் கோவிலுக்கு போனதில்ல"
என்ற திரைப்பாடல் வரிகள் தான் மனதில் தோன்றி மறைகின்றன.
எவ்வளவு சத்தியமான வார்த்தைகள்.

இப்படி மகிழ்ச்சி சோகம் எதுவுமில்லாமல் ஒரிவிதமான அமைதியான மனநிலையுடனே எனது பயணத்தை தொடங்கினேன். கிளம்புபோது எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் மூட்டையினால்(luggage) பிரச்சினை வருமோ என்று மட்டுமே சிறிய கலக்கம் இருந்தது. சொல்லி வைத்தார்போல் எனது carry on baggage பெரியதாக உள்ளது என்று ஒரு சிறிய பிரச்சினை தோன்றி மறைந்தது. .நான் செக் இன் செய்ய வரிசையில் நின்றுக்கொண்டிருக்கும் போதே,எனக்கு முன்னால் இருந்த பிரயாணிகள் அனைவருக்கும் இந்த பை பெரியதாக இருக்கிறது,இதை செக் இன் செய்துவிடுங்கள் என்று எல்லா carry on luggage -க்கும் விமான நிறுவன ஊழியர்கள் தொந்தரவு செய்ய ஆரம்பித்து விட்டனர்.இதை பார்த்த வுடன் எனக்கு பயமாகி விட்டது.ஏனென்றால் எனது carry on luggage-இல் என்னுடைய எஸ் எல் ஆர் கேமரா(லென்ஸ்களுடன்) மற்றும் கேம்கார்டர் ஒன்றும் இருந்தது.இதை நான் செக் இன் செய்யப்போக,சிங்கம்லே ஏஸ் அண்ணாச்சிக்கு ஆகியது போல் எனக்கும் ஆகிவிடுமோ என்று கிலி தொற்றிக்கொண்டது.

உடனே வரிசையில் இருந்துக்கொண்டே நான் கூட கொண்டு வந்திருந்த laptop backpack-இல் கேமரா பையை திணித்து,carry on luggage-இல் கேமரா மற்றும் லென்ஸ்களை தனியாக பொருத்தி சற்றே damage control செய்ய முனைந்துவிட்டேன்.கடைசியாக என்னுடைய முறை வரும்போது லேப்டாப் பேக் சற்றே வீங்கிக்கொண்டு நிற்க,carry on luggae பெரியதாக ஒன்றும் அளவு குறையாமல்,ஒரு விதமான ரெண்டாம்கெட்டான் நிலையில் இருந்தது.
வழக்கமாக எடுத்துச்செல்லும் carry on பைதான் இது என்றாலும் நான் சென்ற Lufthansa விமான நிறுவனத்தில் மிகவும் கறாராக இந்த சிறியப்பெட்டியை செக் இன் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லி விட்டார்கள்.
எனக்கோ என் கேமராவை விட்டுப்பிரிய மனதில்லை.உடனே அங்கே பக்கத்தில் இருந்த ஒரு அளவுகோலில் என் பையை பொருந்தி,"பார்த்தீர்களா! உங்கள் அளவுகோலிற்கு உட்பட்டுதான் இந்தப்பை இருக்கிறது" என்று பூசி மெழுகி ஒரு வழியாக செக் இன் செய்யாமல் தப்பித்தேன்.அவர்களும் அறைமனதோடு ஒத்துக்கொண்டார்கள்!!கடைசி வரை சற்றே பிதுங்கிக்கொண்டிருந்த எனது laptop backpack-ஐ அவர்கள் கண்டுக்கொள்ளாதது ஆச்சரியமே!

அதை முடித்து செக்யூரிடி செக் செய்யுமிடத்திற்கு வந்தால்,என்னை பார்த்துவிட்டு உனக்கு சிறப்பான செக்கிங் செய்ய வேண்டும் என்று தள்ளிக்கொண்டு போய்விட்டார்கள்! அடப்பாவிகளா என்னை பார்த்தால் தீவிரவாதி போலவா இருக்கிறது?? நான் என்னமோ பால் வடியும் முகம் என்றெல்லாம் என்னை பற்றி பதிவெழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்,என்று நினைத்துக்கொண்டேன். பிறகு என் பைகளை எல்லாம் சோதனை செய்துவிட்டு,"ஐயா! உங்கள் பையில் சந்தேகத்திற்கிடமாக ஒன்றும் இல்லை,நீங்கள் செல்லலாம்! சிரமத்திற்கு மன்னிக்கவும்" என்று போகவிட்டார்கள்!!
"அதான் நான் அப்போவே சொன்னேனே!! இப்படி வெளையாடுறதே உங்களுக்கு எல்லாம் வழக்கமா போச்சு!! ஒரே விஷமம்" என்று விளையாட்டாய் கடிந்துகொள்ள நினைத்து,ஆனால் சொல்லாமல் விட்டேன்.வீடு வந்து சேர வேண்டும் அல்லவா!!

டிட்ராய்ட்டில் இருந்து சற்றே தாமதமாக கிளம்பிய விமானம் எந்த வித பெரிய களேபரமும் இன்றி இனிதாக ஃபிராங்ஃபர்ட் வந்து இறங்கியது.
இந்த பயணத்தில் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டும் என்றால்,விமானப்பணிப்'பெண்'ணாக (?!) இருந்த ஒரு ஜெர்மன் "பாட்டி"யை பற்றி சொல்லியாக வேண்டும்.பயணம் நெடுக்க என்னை நன்றாக கவனித்துக்கொண்டார்!! அதாவது வேளாவேளைக்கு சரியாக சாப்பாடு தந்தார் !!
நீங்கள் வேறெதுவும் நினைத்துக்கொள்ள வேண்டாம்!! எனக்கு சைவ உணவு தான் கட்டாயமாக தேவை என்று கூறியிருந்ததால் ஒவ்வொரு முறையும் பிரத்தியேகமாக சிறப்பு சைவ உணவு கொடுத்தார்! (சைவ உணவு கேட்கும் எல்லோருக்கும் அப்படித்தான் தருவார்கள் என்பது வேறு விஷயம்.)
கடைசியில் இறங்கும்போது,"நீங்கள் சென்னை செல்கிறீர்களா?? எனக்கு இந்தியாவில் மிகவும் பிடித்தமான நகரம் சென்னை தான்,கடந்த பிப்ரவரி கூட பாண்டிச்சேரியில் விடுமுறைக்காக வந்திருந்தேன்"என்றெல்லாம் சொல்லி என் இதயத்தில் இடம் பிடித்துவிட்டார்.அப்படியே அவரிடம் மொக்கை போட்டு விட்டு விமானத்தில் இருந்து இறங்கினேன்.அவரின் பெயரை கேட்க மறந்துவிட்டேன்!! (ரொம்ப முக்கியம்....)

ஃபிராங்ஃப்ர்ட்டில் இருந்து சென்னைக்கான விமானம் சுமார் 11 மணிக்கு மேல் என்று பயணச்சீட்டில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது,அதே சற்றே முன்பாக 10:15-க்கு கிளம்பும் என்று டிட்ராய்ட்டில் கொடுத்த boarding pass-இல் போட்டிருந்தார்கள்.இப்படியிருக்க நாங்கள்(நான் மற்றும் எனது நண்பர்) ஃப்ராங்ஃபர்ட் விமான நிலையத்தில் இறங்கியபோது மணி 6:30-7:00 தான் இருக்கும். இறங்கிவிட்டு நேராக எங்கள் போர்டிங் பாஸில் குறிப்பிட்டிருந்த கேட் B42-க்கு சென்று விட்டோம்!! அங்கே சென்றால் எங்கள் விமானம் பற்றிய எந்த அறிவிப்பும் இல்லை.சரி நேரம் தான் இருக்கிறதே என்று என் நண்பர் வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டார்,நான் இந்த பதிவை எழுத ஆரம்பித்தேன்!! நடுவில் காபி குடிக்கலாம் என்று கிளம்பி ஒரு இடத்தில் காபி வாங்க அது விஷக்கசப்பாய் வாயிலேயே வைக்க முடியவில்லை!! எவ்வளவு சர்க்கரை போட்டாலும் சரிப்படவில்லை.பாதி குடித்து,மீதியை தூர எறிந்ததுதான் மிச்சம்.

இதற்கு மேல் எழுதுவதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்பதால் விமானம் பற்றி தகவல் அறிய வெளியே கிளம்பினேன்.அப்பொழுது எங்கள் விமானம் கேட் B28-க்கு மாற்றிவிட்டதாக அறிவித்தனர்."என்னங்கடா இது,ரயில்வே ப்ளாட்பார்ம் மாத்தறா மாதிரி கேட்டு மாத்தறாங்க"என்று விமர்சனம் செய்துக்கொண்டு கேட் B28-க்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

அதன் பிறகு பயணத்தில் பெரியதாக ஒன்றும் நிகழவில்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.ஃப்ராங்ஃபர்ட்டில் மீதி நேரத்தில் ஒரு சுட்டிப்பெண்ணின் வால்தனத்தை ரசித்துக்கொண்டே போக்கி விட்டேன்!! "ரொம்ப வால்தனம் பண்ணா அந்த மாமா உன்னை அடிப்பாரு" என்று அந்த குழந்தையின் அம்மா என்னை சுட்டிக்காட்டி டேமேஜ் செய்தார்! விமானத்தில் சிறிது தூங்கி,சற்றே படம் பாத்து,பாட்டு கேட்டு என்று இருப்பு கொள்ளாமல் பயண நேரத்தை ஓட்டிவிட்டேன்.
இறங்கி இம்மிக்ரேஷன் கஸ்டம்ஸ் என்று முடிந்து வெளியே வர 1:30 ஆகிவிட்டது!!!
அடுத்த நாளே நம்ம ஜிரா அண்ணாச்சியை சந்தித்து மகிழ்ந்தாகிவிட்டது!! ஒரு விதமான தொடக்கம்/முடிவு நிலையில் இருப்பது போன்ற ஒரு மனநிலை படர்கிறது! பழைய ப்ராஜெக்ட் முடிந்து ,புது பிராஜெக்ட்,புது மேலாளர்,புது வேலை நண்பர்கள்..... இப்படி பலவும் மாறப்போவதால் என் மனதில் இப்படி தோன்றுகிறது என்று எண்ணுகிறேன்.
மாறுதல்களோடு புரிதல்களும் ஏண்ணங்களும் எழுத்துக்களும் ஆக்கங்களும் ,இவற்றோடு வாழ்க்கையும்....... LIfe goes on.

இதை ஒரு சுவையான பதிவாக எழுத முயற்சிக்காமல்,என் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு நிகழ்வின் பதிவாக,நண்பர்களுக்கு பகிர்வதற்காக மனதில் தோன்றியதை அப்படியே எழுதிவிட்டேன்.மொக்கையாக இருந்தால் மன்னிக்கவும்!!

இதயத்தின் ஒலிகள் புரிந்துவிடில் மனிதற்கு மொழியே தேவை இல்லை

2008-03-26T19:36:00.005-05:00

சில சமயங்களில் எதுமே் கேட்க விருப்பமில்லை.ஒலிகளை குறைத்துக்கொள்ள ஆர்வம் மேலிடுகிறது.
தூரத்தில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு பெரும் ஊர்தியின் ஓசை,தற்போது விசைப்பலகையில் வார்த்தைளை தட்டிக்கொண்டிருக்கும் சத்தம்,மௌனமாக இருப்பது போல் பாசாங்கு செய்துக்கொண்டு மெலிதாக பிண்ணனியில் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கும் ஹீட்டரின் சத்தம்.இவை தவிர வேறு ஒலிகள் கேட்கவில்லை.அவ்வப்போது உடல் அசைவினால் ஏற்படும் மெல்லிய சத்தங்கள் மட்டுமே இந்த வழக்கமான சத்தங்களில் இருந்து வேறு படுகிறது.
இவை தவிர முழுவதும் மனதின் சத்தங்கள் தான்.பார்த்த படித்த பேசிய விஷயங்களின் எண்ணங்கள் கனீரென்று மனதில் இருந்து ஒலிக்க ஆரம்பிக்கின்றன.
"இதயத்தின் ஒலிகள் புரிந்துவிடில் மனிதற்கு மொழியே தேவை இல்லை" என்ற பாடல்வரிகள் தான் ஞாபகம் வருகின்றன.

இதை கேட்க முடியாமல் தானே மொழிகள் வார்த்தைகள் என்ற சிக்கலில் மாட்டிக்கொண்டு விட்டோம்.எண்ணங்களை முழுவதுமாக வெளிப்படுத்தும் வார்த்தைகள் எங்கேயாவது கண்டிருக்கிறோமா?? அப்படியே இருந்தாலும் அதை முழுமையாக உபயோகித்து நாம் நினைத்ததை அப்படியே வெளிப்படுத்தும் தேர்ச்சி யாருக்கேனும் இருக்குகிறதா???? வெறும் வார்த்தைகளில் அடைக்க எண்ணி எத்தனை எண்ணங்களை மடித்து கத்தரித்து முடமாக்கி இருக்கிறோம்.அப்படி செய்தும் அதை தெளிவாக வெளிப்படுத்த முடிக்கிறதா? நான் சொல்லும் வார்த்தை எனக்கான அர்த்தத்தோடு!! ஆனால் அவை ஓவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு அர்த்தம்,ஒவ்வொரு புரிதல்கள்,அவரவரின் பிரச்சினைகள்,சந்தேகங்கள்,கோபங்கள்,அனுபவங்களை பொருத்து மாறுபட்டுக்கொண்டு.குழப்பங்கள்,சாடல்கள்,மறுதலிப்புகள்,சண்டைகள்!! மேலும் வார்த்தைகள்,மேலும் மேலும் வார்த்தைகள்,மேலும் குழப்பங்கள்,மேலும் வார்த்தைகள்!!சொல்லாடலின் விளையாட்டுகளில் கேலிப்பொருளாகிவிடும் கருத்துப்பறிமாற்றங்கள். வார்த்தைகளின் பலவீனத்தால் தோற்கடிக்கப்படும் எண்ணங்கள்.

வார்த்தைகள் இல்லையென்றால் உலகில் குழப்பங்கள் இல்லை.கண்களை பார்த்து மனதில் இருப்பதை அறிய முடிந்தால் உலகில் 85% செயல்பாடுகளுக்கு தேவையே இருக்காது என்று தோன்றுகிறது.குழப்பங்களும் குழப்பங்களை களைவதற்குமான தேடல்களும் தான் பலரின் வாழ்க்கையை ஓட்டிக்கொண்டு சென்றுக்கொண்டிருக்கிறது.குழப்பங்கள் தீர வார்த்தைகளும்,வார்த்தைகளால் குழப்பங்களும்,அதை தீர்ப்பதற்கான தேடல்களும். வெளிப்பாடுகளின் அர்த்தம் புரியாமல் பறந்து விரிந்து செல்லும் தேடல்கள்களோடு.புரிதல் என்பதையே புரிந்துக்கொள்ளாமல், வார்த்தைகளால் இதயத்தின் ஓசையை கேட்கவிடாமல் இரைச்சல் எழுப்பிக்கொண்டிருக்கிறோம். சற்றே அமைதி காத்து உங்களை சுற்றி உள்ள ஒலிகளை கவனித்தது உண்டா??
மின்னஞ்சல்,அரட்டை,பேச்சு,பாட்டு,இசை ஏதுமில்லாமல் உங்களை சுற்றி என்னென்ன ஒலிகள் உள்ளன என்று பட்டியல் போட்டிருக்கிறீர்களா???அவ்வாறு செய்யும் போது ஒரு இரண்டு வயது குழந்தையை போல உங்கள் மனது உங்களிடம் பேசுவதை கேட்டிருக்கிறீர்களா?? வார்த்தைகளின் அலங்காரங்கள் இல்லாமல்,அதன் குழப்பங்கள் இல்லாமல் உங்கள் மனது உங்களிடம் பேசும்.அவரவர் மனதோடு பேச யாருக்கும் வார்த்தைகள் தேவையில்லை. நமது மனதை புரிந்துக்கொள்ளாமல்,அதன் கதறல்களை கேட்காமல் மற்றவர்களின் வெளிப்பாடுகளை பதிவுகளை வார்த்தைகளால் புரிந்துக்கொள்ள முயல்வதில் அர்த்தமே இல்லை.

வார்த்தை இல்லாத புரிதல் பழக பழக,உங்களையே நீங்கள் புரிந்துக்கொள்ளலாம்.உங்கள் பயங்கள்,சந்தேகங்கள்,பாசாங்குகள்,ஆசைகள் ஆகியவற்றை முழுமையாக உணர்ந்துக்கொள்ளலாம்.போகப்போக பிறரிடம் அவருக்குத்தெரியாமலே அவரின் மனதோடு பேச துவங்கிவிடலாம்.உங்கள் மனதோடு பேசி நண்பராகி விட்டதால்,பிறரின் மனதுடன் பேசுவது சுலபமாகிவிடும்.வார்த்தைகள் மூலம் புரிந்தும் புரியாமலும் ஒருவர் வெளிப்படுத்தும் போது,சிரித்துக்கொண்டே அவரின் மனதோடு அவருக்கே தெரியாமல் நீங்கள் பேசத்துவங்கலாம்.வார்த்தைகளற்ற சம்பாஷனைகளை நாம் பழக பழக குழப்பங்களும் குறையும்.
கருத்து பறிமாற்றமற்று வெறும் பேச்சில் மட்டுமே குழுமியிருக்கும் நம் வாழ்வில் புதுமையான புரிதல்களும் பூபூக்கலாம்.
உங்கள் மனதோடு வார்த்தைகளற்று உரையாட தயாரா??

பி.கு:என்ன எழுதவேண்டும் என்றெல்லாம் யோசிக்காமல் மனதில் தோன்றியதை எல்லாம் அப்படியே எழுதியதின் விளைவுதான் இந்தப்பதிவு!
இதற்கு அர்த்தம் புரிந்து,உங்களின் யோசனைக்கு தீனியாக இருந்தால் சந்தோஷம்!!
இல்லனா பையன் ஏதோ ஒளரிட்டு போறான்னு ஃப்ரீயா விடுங்க!! :-)

குறும்பின்றி அமையாது உலகு - 2 (நிறைவு பாகம்)

2008-03-24T21:30:00.002-05:00

போன பாகம்

சுந்தர் இரு கை சேர்த்து "வணக்கம் சார்" என்றான். அவரின் புன்னகை சற்றே விரிவடைந்தது.தலையையும் சற்றே அசைத்தார்.அது அவனின் வணக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டது போலும்,அப்படியே அவனை உள்ளே அழைப்பது போலும் இருந்தது.

உள்ளே நுழையும்போது "என்ன சொல்றாரு" என்பது போல சுந்தர் கண்ணாலே அவரின் முதுகுக்கு பின்னால் கேள்வி கேட்க,"எனக்கு என்ன தெரியும்" என்பது போல் தோள்களை குலுக்கி விட்டு ஆனந்தி உதட்டை சுழித்தாள்.
"என்னப்பா?? வீடு எல்லாம் ஒழுங்கா கண்டு பிடிச்சாச்சா??" என்று கேட்டபடி இருக்கையை காட்டினார்.

"பிரச்சினை இல்லை சார்,முன்னமே ஒரு தடவை ஆன்ந்தியை சைட் அடிக்க இந்த பக்கம் வந்திருக்கேன் என்றான் சுந்தர்.
மணிகண்டன் சற்றே புருவத்தை உயர்த்த,ஆனந்தி திடீரென்று உரக்க சிரித்துக்கொண்டே "சுந்தர் இப்படிதான் ,அடிக்கடி ஜோக் அடிச்சிட்டே இருப்பாரு.இதுகூட ஜோக்கு தான்,இல்லையா சந்தர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்" என சுந்தரை பார்த்து நறநறக்க.

"ஹி ஹி....ஆமாம் ஆமாம்....ஜோக்கு தான்....ஹி ஹி ஹி" சுந்தர் அசடு வழிந்தான்.

மணிகண்டனின் முகம் சற்றே இறுக்கம் குறைந்தது."வேர்க்க விருவிருக்க வந்திருக்கீங்க,நெற்றியில விபூதியெல்லாம் பூசியிருக்கீங்க,தம்பிக்கு தெய்வ பக்தி அதிகமோ" என்று கேட்டு வைக்க.

"அது சும்மா சீனுக்கு சார்,நான் பெருசா பக்திமான் எல்லாம் கிடையாது" என்று யதார்த்தமாக உளறி வைத்தான்.

"அப்போ சாமி எல்லாம் அவ்வளவா கும்பிட மாட்டீங்களா"என்று மணிகண்டன் சற்றே குரலில் கண்டிப்பு சேர கேட்டார்.

அப்பொழுதுதான் சுந்தருக்கு உறைத்தது.
"ஐ மீன்!! நான் சாமியெல்லாம் பாத்திருக்கேன்,ஐ மீன் கும்பிட்டிருக்கேன்.நான் கோவிலுக்கு எல்லாம் கூட போவேன்.வெள்ளிக்கிழமையெல்லாம் பொண்ணுங்க கூட வருவாங்களே,அந்த கோவிலுக்கு!! அதுக்காக பொண்ணுங்களை பாக்க தான் கோவிலுக்கு போவேன்னு இல்லை,அது பாட்டுக்கு சைட் பை சைட்!! அப்படின்னு நான் சொல்ல மாட்டேன்...ஹி ஹி" என்று இஷ்டத்துக்கு உளறிக்கொண்டு போனான்.

ஆனந்திக்கு கிலி பற்றிக்கொண்டது!!
"சுந்தர்!! இப்போதான் வந்திருக்கீங்க,கொஞ்ச நேரம் ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கோங்க,நான் போய் உங்களுக்கு ஜூஸ் கொண்டு வரேன்்.வெயில்ல வேற வந்திருக்கீங்க,அதான் கொஞ்சம் மூளை...அதாவது களைப்பாக இருக்கீங்கன்னு சொல்ல வந்தேன்" அப்படியென்று ஆனந்தி சமயறைக்குள் ஓடி ஒளிந்துக்கொள்ள முற்பட்டாள்்.
போவதற்கு முன் மணிகண்டனின் பின்னால் நின்றுக்கொண்டு எல்லா அபினயங்களையும் காட்டி ஏதேதோ சொல்லிவிட்டு சென்றாள்.அறைக்குள் செல்லும் போது."முருகா!!! என்னை காப்பாத்து"என்று முனகிக்கொண்டே தான் போனாள்.

ஆண்கள் இருவரும் ஏதாவது பேசி கொண்டு ஒரு விதமான சமாதான நிலைக்கு வந்து விடுவார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் தான் அவர்களை தனியே விட்டு சென்றாளே தவிர,அவளுக்கு உள்ளுக்குள்பயம் குறைவதாய் இல்லை. சிறிது நேரத்தில் எலுமிச்சை சாறு பிழிந்து ஜூஸ் செய்து எடுத்துக்கொண்டு ஹாலுக்குள் செல்லும் போது இருவரும் ஏதோ வாதிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

"நீங்க என்ன சொன்னாலும் சரி,என்னால ஏத்துக்க முடியாது.இது என் தனி மனித சுதந்திரத்துக்கு விடப்பட்டிருக்கும் சவால்"சுந்தர் கோபமா ஏதோ சொல்லிக்கொண்டு இருந்தான்.

"அதுக்காக காலம் காலமா கட்டிக்காத்துட்டு வர பாரம்பரியத்தை விட முடியுமா??எங்க குடும்பத்துல எல்லோரும் இதையே தான் பழக்கமா அனுசரிச்சிட்டு வரோம்"

"அதுக்காக நானும் அதை ஃபாலோ பண்ணனும்னு நீங்க எதிர்பார்க்கறது ரொம்ப தப்பு.இதை என்னால் ஏத்துக்கவே முடியாது" சுந்தரும் பதிலுக்கு பதில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்.
ஆனந்திக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.
"அப்பா!! என்னாச்சு!! எதுக்கு ரெண்டு பேரும் சண்டை போடறீங்க??"என்றாள் பதட்டமாக.

"நீ சும்மா இரும்மா!! நீ இதுல தலையிடாத !! நாங்க என்ன நீங்க எல்லாம் நல்லா இருக்க கூடாதுன்னா சொல்றோம்??? எல்லாம் உங்க நல்லதுக்கு தானே?? இப்படி விதண்டாவாதமா பேசிட்டு இருந்தா எப்படி"
"சுந்தர்! என்ன ஆச்சு?? நான் எவ்வளவு பேசினாலும் பொறுமையா ஜோக் அடிச்சிட்டு இருப்பீங்க!! நீங்களே ஏன் இப்படி சண்டை போடுறீங்க??கொஞ்சம் பொறுமையா இருங்க ப்ளீஸ்" என்று ஆனந்தி நடுவில் சமாதானம் செய்ய முயன்றாள்்.

"என் பொறுமைக்கும் ஒரு எல்லை இருக்கு ஆனந்தி!! பெரிய மனுஷன்னு நானும் பொறுமையா தான பேசிட்டு இருந்தேன்,ஆனா போக போக பேசிட்டே போறாரு"என்றான் சுந்தர் ரோஷத்துடன்.
ஆனந்திக்கு அழுகையே வந்து விட்டது!! தன்னை உயிரினும்் மேலாக வளர்த்த தந்தை ,தன் மேல் அன்பும் பாசமும் வைத்து உருகி உருகி காதலிக்கும் சுந்தர்,இவர்கள் இருவரும் பேசி நல்ல நண்பர்கள் ஆவார்கள்,எந்த பிரச்சினையும் இன்றி திருமணமும் நடந்து விடும் என்று அவள் நினைத்திருந்தாள்.ஆனால் இவர்கள் இவ்வளவு தீவீரமாக சண்டை போடுவார்கள் என்று அவள் எதிர்பார்க்கவே இல்லை.
"சுந்தர் ப்ளீஸ் எனக்காக கொஞ்சம் நேரம் பொறுமையாக இருங்களேன்,அப்பா நீங்களும் ஏன் இப்படி சண்டை போடுறீங்க"என்று சொல்லிக்கொண்டே அவளின் அப்பவின் அருகில் உட்கார்ந்து அவரின் தோள் மீது கை வைத்தாள்.
அவளின் முகம் இதோ இப்பொழுதே அழ போகிறேன் என்று அறைக்கூவல் விடுவது போல இருந்தது.அவளின் கண்களில் கண்ணீர் சேர்ந்துக்கொண்டு எந்நேரமும் வழிந்துவிடுவேன் என்று மிரட்ட ஆரம்பித்தது.

அதை பார்த்ததும் சுந்தரின் முகம் உடனே இளகியது!!
"ஹே!!! ரிலாக்ஸ் டா நானும் அங்கிளும் சும்மா விளையாடிட்டு இருக்கோம்"என்றான்.

"அட!! சும்மா இருப்பா!! கொஞ்ச நேரம் இன்னும் விளையாடலாம்னு பாத்தா,அவ கொஞ்சம் கண்ணை கசக்கின உடனே மயங்கிட்டியே"என்றார் மணிகண்டன்,சிரித்துக்கொண்டே.

"என்ன பண்ணுறது அங்கிள்,அவ கண்ணுல தண்ணியை பாத்தாலே எனக்கு விளையாடவே மனசு வரல!! அவ மனசு கஷ்டப்பட்டா என்னால ஒரு நொடி கூட தாங்க முடியாது",என்றான் சுந்தர் புன்னகைத்தபடி.

"என்னா புள்ளையோ!! இப்படி இருந்தா என் பொண்ணு உன்னை ஏய்ச்சுபுடுவா பாத்து இருந்துக்கோ"என்றார் மணிகண்டன்,பலமாக சிரித்தப்படி.
இருவர் பேசுவது ஒன்றும் புரியாமல் முழித்துக்கொண்டே ,தந்தையை பார்த்தாள் ஆனந்தி.

"என்னமா பாக்கற?? உன் சுந்தர் சாதாரண ஆளு கிடையாது.முதல்ல என் கிட்ட சொல்லச்சொல்லி உன்னை ரொம்ப வற்புறுத்தி பாத்தான்,ஆனா நீ சொல்லுறதா இல்லை,அதான் நேர போய் அவங்க அப்பா அம்மா கிட்ட சொல்லிட்டான்"என்றார்.
கண்களில் குழப்பத்துடன் சுந்தரை பார்த்தாள் ஆனந்தி.
"அவங்க அப்பா அம்மா சில வாரங்களுக்கு முன்னாலயே என்னை பாத்து பேசிட்டாங்க!! எதெல்லாம் பிரச்சினையா இருக்கும்னு நீங்க எல்லாம் பயந்துட்டு இருந்தீங்களோ,அதெல்லாம் நாங்க பெரிய விஷயமாவே பார்க்கல.
அவங்க பையனுக்கு ஏத்த மனைவியா நீ இருப்பன்னு அவங்களுக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை,அதே போல என் பொண்ணு சுந்தர் வீட்டுல சகல சந்தோஷத்தோட இருப்பாங்கறதுலா எனக்கும் சந்தேகம் கிடையாது.சரின்னு சட்டு புட்டுன்னு பேசி முடிச்சிட்டோம்" என்று தொடர்ந்தார் மணிகண்டன்,தன் மகளை அணைத்தபடி.

"உனக்கு சர்ப்ரைஸ்னா ரொம்ப பிடிக்குமேன்னு தான்,வெளியில சொல்ல வேண்டாம்னு சொல்லிட்டேன்.உங்க அப்பாவும் என்னை மாதிரி விளையாட்டு புள்ளையா இருப்பாரு போல!! உடனே ஒத்துக்கிட்டாரு.இவ்வளவு நாளா உனக்கு தெரியாம நாங்க இந்த ட்ராமாவுக்கு அரேஞ்ச் பண்ணிட்டு இருந்தோம்!! இப்போ கூட எங்களுக்குள்ள என்ன சண்டைன்னு நெனைக்கற???தோசைக்கு தொட்டுக்க சட்னியை போட்டுக்கலாமா,இல்லை மொளகா பொடி போட்டுக்கலாமான்னு தான் சண்டையே!!! உங்க வீட்டுல எப்பவுமே சட்டினியைதான் போட்டுப்பீங்களாமே???? எங்க வீட்டுல உனக்கு மொளகா பொடி தான் தருவோம்னு சொன்னா ஒத்துக்க மாட்டேங்குறாரு" என்றான் சிரித்தபடி.

ஆனந்தியின் விழிகளில் இருந்து கண்ணீர்,ஆனால் அவள் உதடுகளில் இருந்த புன்னகை கொஞ்சம் கொஞ்சமா விரிவடைந்து பெரிய சிரிப்பாக மாறிக்கொண்டிருந்தது.
தன் மகளை மேலும் அணைத்தபடி மணிகண்டன் கண்ணை மூடிக்கொண்டு சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்.
சிரிப்பினூடே "கள்ளா!! இரு உன்னை வெச்சுக்கறேன்" என்று சத்தம் கேட்காமல் உதடுகளால் சொல்லிக்காண்பித்தாள் ஆனந்தி.

"சரி சரி" என்று தலையை ஆட்டிக்கொண்டே கண்ணை அடித்து விட்டு,சிரித்துக்கொண்டே சோப்பாவில் சாய்ந்துக்கொண்டான் சுந்தர்.

-சுபம்

பி.கு:கதை பெரியதாக இருந்ததால் இரண்டு பகுதிகளாக போட்டேன்.ஆனா இது ஒரே பகுதியா எழுதப்பட்ட கதைதான்,ஒரே மூச்சிலே படிச்சா இவ்வளவு ஏமாற்றம் இருந்திருக்காது என்று நினைக்கிறேன்.
இரண்டு பாகங்களாக போட்டது படிக்கறவங்க மனசுல தேவை இல்லாத எதிர்ப்பார்ப்பை ஏற்படுத்திவிட்டது. :-(
மன்னிக்கவும்! :-)

குறும்பின்றி அமையாது உலகு - 1

2008-03-23T21:30:00.004-05:00

மாலை நேரம்!!
மெல்லிய சூரிய ஒளி கிச்சு கிச்சு மூட்ட அவனின் விளையாட்டை தாங்க முடியாமல் கடல் கன்னி சினுங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.அவளின் சிரிப்பும் துள்ளலும் அலையாய் மோத ,ஒரு குழந்தையின் விளையாட்டை ரசிக்கும் தந்தையை போல மணற்பறப்பு புன்னகைத்துக்கொண்டு தாங்கிக்கொண்டிருந்தது.இவ்வளவு புத்துணர்ச்சியும் குளிர்ச்சியும் இந்த கடலுக்கு யாரிடமிருந்து வந்திருக்கும் என்று யோசித்த படி கீழ்வானத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் சுந்தர்.
சுந்தர்.உயரம் 5"7" ,சற்றே ஒல்லியான தேகம்,மருத்துவத்துறையில் முதுகலை படிக்கும் ஒரு சராசரி இளைஞன். அவனின் வயதில் பெரும்பாலானோருக்கு் பிடித்திருக்கும் நோயால் அவனும் பீடிக்கப்பட்டிருந்தான்.
ஆம்!! அவனும் காதல் நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறான்!!

அட இது யாரது??
என்ன வேகம்?என்ன துடிப்பு??
என்ன நளினம்??என்ன அமைதி??

இது எல்லாம் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை பார்த்தீருக்கிறீர்களா??
இல்லையா??

அப்போ நீங்க ஆனந்தியை பார்த்ததில்லை போல!! யாரது ஆனந்தியா??
இதோ வேக வேகமாக சுந்தரை நோக்கி சென்றுக்கொண்டிருக்கிறாளே ஒரு தேவதை,அவள் தான்......
அப்போ....
ஆமாம்!! குடுத்து வெச்ச பையன்!! வேற என்ன சொல்ல??

"சாரிடா கண்ணா கொஞ்சம் லேட் ஆயிடுச்சு"
சுந்தர் பதிலளிக்கவில்லை!! அவளின் வாசத்தில் இருந்து இன்னும் அவன் மீளவில்லை என்பது தான் காரணம்.எவ்வளவு கோபம் இருந்தாலும் அவளை பார்த்தவுடன் எப்படி குழைந்து விடுகிறான் என்று அவன் யோசித்து பார்த்திருக்கிறான்.
எல்லாம் பேரமோன்ஸ் (pheromones) செய்யும் மந்திரஜாலம் தான் என்று தெரிந்துக்கொள்ள அவனுக்கு பெரிதாக நேரம் பிடிக்கவில்லை.மருத்துவ மாணவன் அல்லவா??

"அப்பா கூட பேசினியா??"என்றான், அவளின் ஒற்றை முடியை காதினிடுக்கில் சேர்த்துவிட முயன்றுக்கொண்டு.

அவனின் விரலிடம் இருந்து விலகி ,தானாகவே அந்த முடியை காதில் சுருட்டிக்கொண்டாள் ஆனந்தி.
தன் கைப்பைய்யை பக்கத்தில் இருத்திவிட்டு ஒரு விதமான குறும்புப்புன்னகையுடன் சுந்தரை பார்த்தாள்!!

அவன் சடாரென நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தான்!! "அடிப்பாவி!! சொல்லிட்டியா???? சொல்லவே இல்லை!!!"

"ஒரு சர்ப்ரைஸா இருக்கட்டுமேன்னு தான் சொல்லல" என்றாள் தோள்களை குலுக்கிக்கொண்டே!!!

"உன்ன அப்படியே......." என்று இரண்டு கைகளையும் குவித்து அவள் முகத்தின் அருகே எடுத்துச்சென்றவன் "கள்ளி..." என்று சொல்லிவிட்டு நிறுத்திக்கொண்டான்.

அவனிடம் இருந்து பொய்யாக விலகிச்சென்றவள் "இன்னைக்கு காலையில தான் சொன்னேன்!! சொல்றதுக்குள்ள போதும் போதும்னு ஆகிடுச்சு " என்றாள் தனது கீச்சுகுரலில்.

"சூப்பரு!! என்ன சொன்னாரு??"

"சூப்பரா!! இனிமே தான் அய்யாவுக்கு இருக்கு பூஜை......இதுக்கு நான் எவ்வளவு பாடு பட்டேன் தெரியுமா??"

"ஆமாம்...நீதான் சொல்லாமையே பயந்துட்டு இருந்தியே !! உன்னை சொல்ல வெக்கறதுக்கு நான் எவ்வளவு பாடு பட வேண்டி இருந்தது"

"பின்ன!! அம்மா இல்லாத என்னை தனியா வளர்த்தவராச்சே!! அவரு மனசு கஷ்டப்பட்டா என்னால தாங்க முடியாது அதனால சரியான நேரம் பார்த்து தானே் சொல்ல முடியும்"

"சரி சரி!! சொன்னியே அதுவே பெரிய விஷயம் தான் !! எப்படி ஆரம்பிச்ச??"

"மொதல்ல அவரு நம்பவே இல்லை!! நான் முன்ன எல்லாம் நான் ஒருத்தரை லவ் பண்றேன்னு சொல்லிட்டு கடைசியில ஒரு குரங்கு போட்டோ காமிச்சு ஏமாத்துவேன்...ஹி ஹி....அதனால மொதல்ல கொஞ்ச நேரம் அவரு கிட்ட நான் உண்மை சொல்லுறேன்னு நம்ப வெக்கவே நேரமாயிடுச்சு"

"ஹா ஹா ஹா!! அப்புறம் என்ன?? இவனுக்கு அந்த குரங்கே பெட்டெர்னு சொன்னாரா??"

"ஹா ஹா... அப்புறம் உங்க போட்டோ காட்டினேன்,நாம எப்படி மீட் பண்ணோம்னு சொன்னேன்,உங்க படத்தை காட்டினேன்,பையன் ரொம்ப சின்ன பையனா இருக்கானேன்னு சொன்னாரு"

"அது சரி"

"என்னது சரி!! பையன் பாக்கறதுக்குதான் இப்படி,ஆனா பழகினா தெரியும் சேதின்னு உண்மையை சொல்லிட்டேன்"

"ஓஹோ!! அப்போ நாம கிஸ் பண்ணதையும் சொல்லிட்டியா???"

"அட பாவி!! நாம என்னிக்கு கிஸ் பண்ணோம்??? இந்த வார கடைசியில உன்னை பாக்கறதுக்காக எங்க வீட்டுக்கு வர சொல்லியிருக்காரு அப்போ இது மாதிரி தத்து பித்துன்னு உளறி வைக்காதீங்க..."

"எனக்கு அதெல்லாம் தெரியாது!! உங்க அப்பா கிட்ட நாம கிஸ் பண்ணோம்னு சொல்லியே தீருவேன்" என்றான் அவன்,கண்களில் குறும்புத்தனம் மின்ன.

"அடேய்.....என் செல்லம்ல.....கண்ணுல்ல!! ரொம்ப விளையாடாதேடா செல்லம்..."என்று அவளும் கொஞ்ச ஆரம்பித்து விட்டாள்.
இதற்குத்தானே அவனும் இப்படி பேச்சை தொடங்கினான். இனிமேல் அவங்களுக்குள்ள நடக்கறது எல்லாம் நமக்கு வேண்டாம் மக்கா,ஒரே கில்பான்ஸா இருக்கும்,அதனால நாம அவங்களை தனியா விடுவோம்.

உங்களுக்கே விஷயம் புரிஞ்சு போயிருக்கும்னு நினைக்கறேன்.தன்னுடைய காதலை தன் அப்பாவிடம் சொல்லிவிட்டாள் ஆனந்தி.தாய் இல்லாத பெண் என்று செல்லமாக வளர்த்தவர் அவளின் தந்தை மணிகண்டன்.அவரும் சுந்தரை பார்க்க அந்த வார இறுதிக்கு தன் வீட்டிற்கு அழைத்துள்ளார்.
அப்பொழுது என்ன ஆகிறது என்று பார்க்கலாமா??

***********************************************************************

தி.நகரின் அந்த குடியிருப்பு பகுதியில் வேர்க்க விருவிருக்க நடந்துக்கொண்டிருந்தான் சுந்தர்.வியர்வை இளங்காலைச்சூரியனால் ஏற்பட்டதா அல்லது அவனின் மனதினுள் ஏற்பட்டிருக்கும் பயத்தினாலா் என்று எனக்கு தெரியவில்லை.
பயம் எதற்கா??

ஆனந்தியின் அப்பாவை பார்க்க போய்க்கொண்டிருக்கிறான் அல்லவா??அதான்....
அவர்களின் வீட்டைசென்று அடைந்த வுடன்,ஒரு ஆழ்ந்த பெருமூச்சு எடுத்து விட்டு,லேசாக வாயிற்கதவை திறந்து உள்ளே சென்றான்.சத்தம் கேட்டு வெளியில் ஓடி வந்தால் ஆனந்தி.
"வா வா...உனக்காக தான் வெயிட்டிங்..." என்று சொன்னவள்,அவனை பார்த்து அப்படியே சொக்கி நின்றாள்.

முதன் நாள் பள்ளிக்கூடம் செல்லும் சிறுவனை போல தலையை வழித்து வாரிக்கொண்டு,நெற்றியில் சிறிய விபூதிக்கீற்றுடன் ஒரு விதமான ஞானப்பழத்தை போல காட்சியளித்தான் சுந்தர்.தன் குழந்தைக்கு தலை வாரிவிட்டு கட்டியனைத்துக்கொள்ளும் தாயை போல அவனை ஓடிச்சென்று கட்டிக்கொள்ள வேண்டும் போல இருந்தது ஆனந்திக்கு. அதற்குள் அவளின் தந்தை மணிகண்டன் வெளியே வந்துவிட்டார்.
பார்ப்பதற்கு ஜீன்ஸ் படத்தில் ஐஷ்வர்யா ராயின் தந்தையாக வரும் எஸ்.வி.சேகர் கதாபாத்திரத்தை போல இருந்தார்.அமைதியான முகம்,வெளிரிய நிறத்தில் பைஜாமா ஜிப்பா அணிந்திருந்தார்.சற்றே புன்னகைத்தபடி இருந்தாலும் முகத்தை பார்த்து அவரின் எண்ணங்களை அவ்வளவாக கணிக்க முடியவில்லை.
சுந்தர் இரு கை சேர்த்து "வணக்கம் சார்" என்றான். அவரின் புன்னகை சற்றே விரிவடைந்தது.தலையையும் சற்றே அசைத்தார்.அது அவனின் வணக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டது போலும்,அப்படியே அவனை உள்ளே அழைப்பது போலும் இருந்தது.

--- தொடரும்

மார்ச் மாத நாட்காட்டி

2008-02-28T22:01:00.005-05:00

வணக்கம் மக்களே எல்லோரும் எப்படி இருக்கீங்க???

கொஞ்ச நாளா எதுவும் எழுதல!! எதுவும் எழுதனும்னு் தோனல!
தமிழில் புகைப்படக்கலை போட்டி வெகு ஜோரா நடந்ததுல நடுவுல கொஞ்சம் நேரம் போச்சு,மத்தபடி கேன்சர் பதிவுக்கு அப்புறம் நம்ம பதிவு காத்தாடுது!!

போன மாசம் மாதிரி இந்த மாசமும் உங்களுக்காக இரண்டு நாட்காட்டிகள்!!

முதல் படம் கடும் குளிரில், வெளியே பெய்து கொண்டிருக்கும் பனியை படம் பிடிக்க கிறுக்குத்தனமாக கிளம்பிய போது கிடைத்தது. 8 நொடிகள் எக்ஸ்போஷரினால் இரவு 8:30 மணிக்கு எடுத்த படம் ஏதோ இளமாலை வேலையில் எடுத்தது போல ஒளி அமைப்பு அழகாக அமைந்து விட்டது. படத்தின் மூலம் Flickr-இல் இங்கே.

இரண்டாவது படம் என் டேமஜரின் குழந்தையின் பிறந்த நாள் விழாவில்,பிறந்தநாள் கேக் மேலே இருந்த சிண்டெரெல்லா பொம்மை. எனது 50MM prime lens-இன் கருணையால் நல்ல வண்ணங்கள் மட்டும் DOF கிடைத்தது!! பார்ட்டியில் நான் எடுத்த படங்களிலேயே எல்லோருக்கும்/எனக்கும் பிடித்த படம்!!படத்தின் மூலம் Flickr-இல் இங்கே.

நில் கவனி கேன்சர் - பாகம் 4 (நிறைவு பாகம்)

2008-02-07T21:00:00.002-05:00

போன பகுதியில் இந்த நோய்க்கான சிகிச்சை முறைகளையும்,இந்த நோய் வந்தா அதன் அறிகுறிகள் என்னென்ன மற்றும் இந்த நோய் உள்ளதென்று எப்படி உறுதிப்படுத்திக்கலாம் என்பதையும் பாத்தோம்.
இந்த பகுதியில இந்த நோயிடம் இருந்து தப்பிக்க நாம என்னெவெல்லாம் செய்யலாம் என்று பார்க்கலாம்.

புகைப்பழக்கம் மற்றும் குடிப்பழக்கத்தை விட்டுவிடுங்கள்:
கேன்சரை தவிர்க்கவேண்டும் என்றால் கேன்சருக்கு காரணமான carcinogens-களை முடிந்த அளவுக்கு தவிர்ப்பது தான் புத்திசாலித்தனம்.அப்படி நாம் சிந்திக்கும்போது நமது நினைவில் முதலில் வரும் பொருட்கள் இந்த குடிப்பழக்கம் மற்றும் புகை பழக்கமும் தான். நுறையீரல் புற்றுநோய் வந்த ஆண்களின் 90% பேர் புகைப்பழக்கத்திற்கு அடிமையானவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்று கருத்துக்கணிப்புகள் கூறுகின்றன. புகைப்பழக்கம் மட்டுமல்லாது குட்கா,பன்மசாலா போன்ற புகையிலை சம்பந்தமான மற்ற பழக்கங்களையும் அறவே நிறுத்துவது இந்த நோயை தவிர்ப்பதில் பெரிய பங்கு வகிக்கின்றன.

உணவப்பழக்கம்:
ஒழுங்கா வேளைக்கு சாப்பிடறது நாம நிறைய பேர் அலட்சியமா எடுத்துக்கற ஒரு விஷயம்.ஆனா நாம எளிமையா கையாளக்கூடிய இந்த பழக்கத்தினாலேயே பல நோய்கள் அண்டாம நிம்மதியா ஆரோக்கியத்தோட வாழலாம்.உணவில் கனி காய்கறிகளை சேர்த்துக்கொள்வது,நொருக்கு தீனியை குறைத்து ஒழுங்கான உணவு வகைகளை சாப்பிடுவது,நிறைய தண்ணீர் குடிப்பது போன்றவை நமது உணவுமுறையில் நாம் கண்டிப்பாக சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய பழக்கங்கள்.உணவுமுறை பற்றி ஷாலினி அவர்கள் போட்டிருக்கற பதிவையும் அதில் அவங்க கொடுத்திருக்கற சுட்டிகளையும் வேணா ஒரு சுத்து பாத்துட்டு வந்திருங்க! :-)

உடல் பருமன்:
மாறி வரும் நமது வாழ்க்கை சூழலில் நாம் அன்றாடம் இங்கும் அங்கும் நடந்து போவதே மிகவும் குறைந்து விட்டது.கடைசியாக எப்பொழுது ஓடினோம் என்றே நினவில் இல்லை.அதுவும் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் வாழ்பவர்கள் நிலை இன்னும் மோசம்.வீட்டிலிருந்து கார்,காரிலிருந்து அலுவலகம்,அலுவலகத்தில் இருந்து கார் என்று எண்ணி ஒரு நாளுக்கு 100 - 200 அடிகளுக்கு மேல நடப்பதே இல்லை.இதனால் உடல் பருமன் அதிகமாக நம் உடல் வாகு மோசமாவதோடு புற்றுநோய் போன்ற வியாதிகளுக்கும் உங்கள் உடல் தோரணம் கட்டி வரவேற்க ஆரம்பித்து விடுகிறது.
வளர்ந்த நாடுகளில் உள்ளது போல் உடற்பயிற்சி பற்றி அவ்வளவாக நம் நாட்டில் விழிப்புணர்வு இல்லை என்பதே உண்மை. ஜிம் என்றாலே ஏதோ ஆர்னால்டு ஷிவாஜிநகர்(:P) போன்ற பயில்வான்கள் மட்டுமே செல்லும் இடம் என்ற எண்ணம் இன்னும் பலர் நெஞ்சில் உறுதியாக உள்ளது. உடற்பயிற்சி கூடம் செல்ல முடியாவிட்டாலும் குறைந்தபட்சம் நடைபழக்கமாவது தொடர்ந்து செய்யும் பழக்கத்தை உருவாக்கிக்கொண்டால் நீரிழிவில் இருந்து புற்றுநோய் வரைக்கும் பல நோய்களின் கண்ணில் விரலை விட்டு ஆட்டலாம்.
கூடவே தொப்பையையும் குறைக்கலாம்!!

மருத்துவ பரிசோதனை:
முறையாக மருத்துவ பரிசோதனை செய்துக்கொள்வது இந்த நோயை சீக்கிரமே அறிந்துக்கொள்ள பெருமளவு உதவும். இரண்டாம் பகுதியின் பின்னூட்டத்தை பார்த்தால் இந்த நோய்க்கு அவ்வளவாக பெரிய அறிகுறிகள் இல்லாததால் இதை சீக்கிரமே அறிய முடிவதில்லை என்று பலர் கூறியிருப்பதை பார்க்கலாம்.இதனால் நாமே சென்று அவ்வப்போது பரிசோதனை செய்துக்கொள்வது மிக முக்கியமான ஒன்றாகிவிடுகிறது.போன பதிவின் பின்னூட்டத்தில்,் நியூசீலாந்தில் இரண்டு வருடத்திற்கு ஒரு முறை பெண்கள் கட்டாயமாக மார்பகப்புற்று நோய்க்கு பரிசோதனை செய்ய வேண்டும் என்றும் ,ஐம்பது வயது மேற்பட்டோருக்கு இந்த பரிசோதனையின் செலவை அரசாங்கமே ஏற்றுக்கொள்ளும் என்றும துளசி டீச்சர் தெரிவித்தார்.பரிசோதனை மையத்திற்கு போகாவிட்டாலும் சென்ற பதிவில் குறிப்பிட்டது போல் பெண்கள் தாமாகவே பரிசோதனைகளை செய்துக்கொள்வது இந்த நோயை சீக்கிரம் கண்டுபிடிக்க உதவும்.

தொடர்ந்து வரும் அறிகுறிகளை அலட்சியப்படுத்த வேண்டாம்:
ஒருவருக்கு தொடர்ந்து இருமல் ,பேதி,எடை குறைவு,காரணமில்லாமல் உடல் சோர்வு போன்றவை இருந்தால் அலட்சியப்படுத்தாமல் இருப்பது நன்று.எனக்கு தெரிந்த ஒரு நண்டரின் உறவினர் ஒருவர் மார்பகப்புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு இறந்தார். அவர் முதலில் தன் உடலில் கொஞ்சம் வீக்கம் இருப்பதை தெரிவித்தபோது ஏதாவது கட்டியாக இருக்கும் என்று தட்டிக்கழித்து விட்டார்களாம்.என்னடா ஒரே பூச்சாண்டி காட்டுகிறானே என்று நினைக்க வேண்டாம்.நம்மிடையே விழிப்புணர்வு இல்லாததால் தவிர்க்கக்கூடிய பல வலிகளை நாம் தேவையில்லாமல் வரவைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று தெளிவுபடுத்தவே இதை கூறுகிறேன்.
இதற்காக நாளையே ஏதாவது தும்மல் இருமல் வந்தால் புற்றுநோயாக இருக்குமோ என்று பயந்து விடவேண்டும் என்று அர்த்தமில்லை.ஆனால் நாளைக்கே இந்த நோய் வந்தாலும் கூட தைரியமாக போராடவும்,அதை தவிர்க்ககூடிய வழிமுறைகளை தெளிவாக தெரிந்துக்கொண்டு சந்தோஷமாக வாழவும்தான் இந்த பதிவு.

இந்தப்பதிவை நிறைவு செயவதற்குமுன் இன்றைக்கு நான் பெற்ற ஒரு செய்தி.காயத்ரி என்ற இரண்டு குழந்தைகளின் தாய் ரத்தப்புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு அவரின் சிகிச்சைக்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டு வருகின்றன.இவரை பற்றி மேலும் தகவல் அறிய இந்த சுட்டிக்கு சென்று பார்க்கவும் .
இந்த பெண்மணிக்கு அமெரிக்காவில் இருக்கும் எவரேனும் உதவி செய்ய விரும்பினால்ஆர்க்குட் அமெரிக்க தமிழர்கள் குழுமம் மூலமாகவும் உதவலாம்!!

இந்த பதிவுத்தொடர் உங்களுக்கு உபயோகமாக இருந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.மேலும் வருங்காலத்தில் கேன்சரை பற்றி யாரேனும் அறியவிரும்பினால் அவர்களுக்கு முழுமையான அறிமுகப்பதிவாகவும் மற்றும் பொதுவான விழிப்புணர்வு பதிவாகவும் இந்த தொடர் அமைந்தால் மகிழ்ச்சி!!
ஒவ்வொரு பதிவுக்கு ஆதரவளித்து ஊக்கப்படுத்திய அனைத்து நண்பர்களுக்கும் எனது கோடானுகோடி நன்றிகள்!!
வாழ்க வளமுடன்,வாழ்க வையகம்! :-)

நில் கவனி கேன்சர் - பாகம் 1

நில் கவனி கேன்சர் - பாகம் 2

நில் கவனி கேன்சர் - பாகம் 3

2008-02-06T19:53:00.003-05:00

இந்த நோயை பற்றி ஏகத்துக்கு பயம் காட்டினது போதும்,இப்போ இதை எப்படி சரி பண்ணலாம்னு சொல்லு அப்படின்னு போன பகுதியோட கடைசியில நீங்க எல்லாம் கேட்டு இருந்தீங்க!!!
இது நோயை குணப்படுத்துவதுக்கு கொஞ்சம் மெனக்கெடனும் மக்களே!!
நோயின் தீவிரம்,இதை எவ்வளவு சீக்கிரம் கண்டுபிக்கப்பட்டது,நோயாளியின் வயது,சிகிச்சையை தாங்கிக்கொள்ளும் திறன் போன்ற பல விஷயங்களை பொருத்து இந்த நோய்க்கான சிகிச்சையும்,குணப்படுத்தக்கூடிய சாத்தியக்கூறுகளும் மாறு படும்!! நீங்க யோசிச்சிட்டிருக்கறது போல எவ்வளவு சீக்கிரம் கண்டு பிடிக்கறோமோ அவ்வளவுக்கவ்வளவு நல்லது!! கண்டுபிடிச்ச அப்புறம் நோயை குணப்படுத்த பல வழிமுறைகள் வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் உபயோகப்படுத்துவாங்க ,ஆனா பரவலான சில வழிமுறைகளை இப்போ பாக்கலாம்.

கீமோதெரபி:
புற்றுநோய் உயிரணுக்களை அழிக்கவல்ல மருந்துகளை மாத்திரை வடிவில் கொடுத்து குணப்படுத்துவது தான் கீமோதெரபி எனப்படும்.குறிப்பாக உயிரணுக்களின் பல்கிப்பெரிகும் தன்மையை குலைப்பதே இந்த மருந்துகளின் முக்கிய பணி.மற்ற சிகிச்சை முறைகளை போல இந்த முறையிலும் புற்றுநோய் உயிரணுக்களுடன் சேர்த்து நல்ல உயிரணுக்களும் பாதிக்கப்படும்,ஆனால் சிகிச்சை முடிந்த பின் புற்றுநோய் அல்லாத உயிரணுக்கள்் திரும்பவும் பழைய நிலைக்கு திரும்பி விடும்.
இரத்தப்புற்றுநோயை பொருத்த வரை கீமோதெரபியின் வீரியம் அதிகமாகும்பொழுது புற்றுநோய் உயிரணுக்களோடு சேர்த்து ஆரோக்கியமான உயிரணுக்களும் பெருமளவில் அழிந்துபோய் உடம்பில் எதிர்ப்பு சக்தியே முழுவதுமாக முடங்கிப்போகலாம்.அந்த மாதிரியான சமயத்தில் எலும்பு மஜ்ஜை மாற்று அறுவைசிகிச்சை (Bone marrow transplant) எனப்படும் ஒரு சிகிச்சை அளிக்கப்படும். ஒருவரின் உடலில் ரத்தத்தின் உற்பத்தி எலும்பு மஜ்ஜையில் இருந்துதான் உருவாகிறது என்பதால் அதை புதிதாக பொருத்துவதன் மூலம் அழிந்துப்போன இரத்த உயிரணுக்களுக்கு பதிலாக புதிதான உயிரணுக்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன.

அறுவைசிகிச்சை:
உடலில் ஒரு பகுதியில் கேன்சர் உருவாகியிருக்கும் போது அந்த பகுதியை மட்டும் அறுவைசிகிச்சை மூலமாக அகற்றுவது .இது புற்றுநோய் எந்த அளவு பரவியுள்ளது என்பதை பொருத்தே சாத்தியப்படும். நான் முன்பே கூறியிருந்தது போல புற்றுநோய் உயிரணுக்கள் கண்ட மேனிக்கு இங்கிட்டும் அங்கிட்டும் சுத்த ஆரம்பிக்கும் என்பதால் அவை அப்படி பரவும் முன்னரே அறுவைசிகிச்சை செய்தால் உண்டு. கட்டியை வெட்டி எடுத்த பிறகும் சில உயிரணுக்கள் ஒளிந்து கொண்டிருந்து பின்னொரு காலத்தில் தலை தூக்கலாம்.ஆனால் இந்த பிரச்சினை மற்ற சிகிச்சை முறையிலும் உண்டு.

கதிர்வீச்சு சிகிச்சை:
உடலில் புற்றுநோய் பாதிக்கப்பட்ட பகுதியை மட்டும் கதிரிவீச்சினை செலுத்தி பாதிக்கப்பட்ட உயிரணுக்களை கொல்வது இந்த வகையான சிகிச்சையில் செய்யப்படும் முறை.இப்படி கதிர்வீச்சு செலுத்தும்போது பாதிக்கப்பட்ட உயிரணுக்களோடு நல்ல உயிரணுக்களும் சேர்ந்தே தான் அழிந்து போகும் ஆனால் பாதிக்கப்படாத உயிரணுக்கள் திரும்பவும் தானே உருவாகிக்கொள்ளும். இந்த வகை சிகிச்சையில் கடுமையான பக்கவிளைவுகளும் உண்டு.

கேன்சரின் விளைவுகளுக்கான சிகிச்சை:
எல்லாவிதமான சிகிச்சையும் பலனளிக்காத போது,நோயை குணப்படுத்துவதற்கான நிலையை தாண்டிய பின், நோயினால் நோயாளிக்கு உண்டாகும் பாதிப்புகளை குறைக்க சிகிச்சை அளிக்கப்படும்.இந்த சிகிச்சைக்கு Symptom control அல்லது Palliative treatment என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்லுவார்கள்.பாதிக்கப்பட்டவருக்கு உண்டாகும் உடல்சோர்வு,வலி ஆகியவற்றை கட்டுப்படுத்த இந்த சிகிச்சையில் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படும்.

மேற்கண்ட முறைகள் தவிர வேறூ சிகிச்சை முறைகளும் கையாளப்படலாம்,ஆனால் முக்கியமான முறைகளை மற்றும் மேலே குறிப்பிட்டுள்ளேன்.
சரிபா!!நீ சொல்லுறது புரியுது! இந்த நோய் வந்துருச்சான்னு எப்படி தெரிஞ்சுக்கறதுன்னு கேக்கறீங்களா??
திரும்பவும்,கேன்சரில் பல வகைகள் இருப்பதால் எல்லாவற்றிற்கும் ஒரே அறிகுறி கிடையாது,குத்துமதிப்பா சில அறிகுறிகளை கீழே காணலாம்.

அரிப்பு,சிறு கட்டிகள்இருமல்,எலும்பு முறிவு,ரத்தக்கசிவு போன்றவை.பாதிக்கப்பட்ட இடத்தில் வலி,ஆனால் புற்றுந்நோயின் ஆரம்ப காலத்தில் வலி அவ்வளவாக இருக்காது,நோய் சற்றே முற்றிய பின் தான் இந்த வலி தோன்ற ஆரம்பிக்கும்.உடல் எடை இழப்பு,உடல் சோர்வு,பசியின்மை ஆகியவையும் இந்த நோய்க்கான அறிகுறிகள்.
மேலே குறிப்பிடப்பட்ட அறிகுறிகள் கேன்சருக்கு மற்றுமின்றி பிற்பல உடல் உபாதைகளுக்கும் வரலாம் என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

இப்படி அறிகுறிகள் காட்டிக்கொடுத்தாலும் நோய் இருப்பதை அறிய ரத்தப்பரிசோதனை,Xray,CT scan மற்றும் Endoscopy ஆகிய முறைகளை பயன்படுத்துவார்கள்.இதன் மூலம் ஆறிந்துக்கொண்ட பின் பாதிக்கப்பட்ட உறுப்பிள் இருந்து மாதிரி திச்சுக்களை உடலில் இருந்து வெட்டியெடுத்து ஆய்வு செய்து உறுதிப்படுத்துகிறார்கள்
தாய்மார்கள் மார்பகப்புற்றுநோய்க்கு சுய பரிசோதனை செய்துக்கொள்வதற்கான வழிமுறையை இந்த சுட்டியில் சென்று பார்க்கலாம் .

இன்னைக்கு இது போதும்,அடுத்த பகுதியில இந்த நோயை தவிர்க்க நாம் என்னென்ன செய்யலாம் என்று பார்க்கலாம்!!!
வரட்டா? :-)